หลินจือไป๋ทำแผนสำหรับอนาคตของสำนักพิมพ์ออกมาแล้ว หากดำเนินการตามแผนนี้สำเร็จจริง รายได้ต่อปีอาจสูงกว่าปีที่แล้วถึงหกเท่า เพราะทุกโครงการล้วนเคยเป็นโมเดลธุรกิจที่ประสบความสำเร็จมาแล้วในชาติก่อน จะเรียกว่า ‘ไอเดียทองคำ’ ก็คงไม่เกินจริง
“ถือเป็นข้อดีจากการเปิดเผยตัวตนไปตี้นะครับ”
เจียงเฉิงยิ้ม “ตอนนี้คำพูดของเจ้านายในสำนักพิมพ์มีน้ำหนักกว่าก่อนก็จริง แต่สถานการณ์แบบนี้คงอยู่ได้ไม่นานนัก สุดท้ายแล้วทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับผลงาน”
หลังจากพูดคุยกัน เจียงเฉิงก็เปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงหลินกง
“ในตอนที่เจ้านายกำลังวางแผนอนาคตให้สำนักพิมพ์ หลินกงก็ไม่ได้นิ่งเฉยครับ สินค้าที่เขาดูแลหลายตัวกำลังถ่ายโฆษณาใหม่ ได้ยินว่าจ้างดาราแถวหน้าหรือแม้แต่ซูเปอร์สตาร์มาหลายคนเลยทีเดียวครับ”
“เหรอครับ?” ไม่มีคอนเซ็ปต์โฆษณาเจ๋งๆ เลย พึ่งแต่อิทธิพลของดาราล้วนๆ?
แต่ต้องยอมรับว่าอิทธิพลของดาราช่วยเสริมให้โฆษณาโดดเด่นขึ้นได้จริงๆ แถมยังเป็นดาราจากเสินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หลินกงจึงจ้างได้ในราคามิตรภาพ
“เจ้านายจะไปบี้เขาต่อไหมครับ?”
“แน่นอนครับ ยังไงช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วนี่”
หลินจือไป๋ทำข้อสอบของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่รอผลเท่านั้น ในเมื่อหลินกงก็สอบเหมือนกัน เขาก็ไม่รังเกียจที่จะเพิ่มความยากให้อีกฝ่ายสักหน่อย
“โฆษณาตัวต่อไปของเขาเป็นสินค้าอะไรครับ?”
“ชานมชุนเซียงครับ!”
“สินค้าเป็นชานมเหรอ?” หลินจือไป๋ถาม
