ขาเสียชื่อเสียงจนย่อยยับ เมื่ออ่าน ‘เจตนาเลือด’ จบจึงได้รู้จักปู่เย่จวินจี๋ตัวจริง’ – [วรรณกรรมฉินโจว]
‘เมื่อเทียบกับความโดดเด่นในฐานะคนเขียนบท เราแทบลืมไปเลยว่าปู่เย่จวินจี๋เป็นนักเขียนที่ยอดเยี่ยมเพียงใด
โชคดีที่ ‘เจตนาเลือด’ ทำให้ป้าย ‘นักเขียน’ บนตัวเขากลับมาเปล่งประกายอีกครั้ง’ – [เสียงวรรณกรรม]
‘จังหวะแปลก ประสบการณ์อ่านไม่ดี ภาษายุ่งยาก แม้การหักมุมถึงสามครั้งจะน่าทึ่ง
แต่แค่ดูความหนาของหนังสือก็รู้แล้วว่าไม่ง่ายอย่างที่เห็น ใช้ความรุนแรงในโรงเรียนมาอธิบายเจตนาร้ายโดยกำเนิด
แม้จะมีเหตุผลในเชิงตรรกะ แต่ในแง่ความลึกซึ้งก็ยังดูเบาเกินไป ปู่เย่จวินจี๋เทคนิคฉลาดแต่ไม่ล้ำ’ – [นาเซินเดลี่]
‘นิยายเล่มใหม่ของปู่เย่จวินจี๋ ‘เจตนาเลือด’ ใช้เทคนิคการเขียนแบบใหม่ในตอนจบซึ่งเรียกมันว่ากลลวงการบรรยาย
ใช้การสลับมุมมองหลอกคนอ่านก่อนหักมุมจนได้ผลลัพธ์สุดว้าว คำว่ากลลวงการบรรยายเหมาะสมที่สุดจริงๆ!’ – [เสินฮว่าไทมส์]
‘ปู่เย่จวินจี๋ไม่ได้ถนัดการวางปริศนา เขาแค่เชี่ยวชาญการเขียนเรื่องจิตใจมนุษย์
เพราะฉะนั้นปู่เย่จวินจี๋คือยอดนักเขียนอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ถ้าให้อยู่ในหมวดนิยายสืบสวน เขาอาจจะเป็นได้แค่นักเขียนแถวสอง’ – [สมาคมสืบสวน]
สื่อส่วนใหญ่นั้นให้คะแนนในแง่บวก ส่วนพวกที่วิจารณ์แง่ลบมักจะเป็นสื่อในเครือนาเซิน
แน่นอนเรื่องนี้ปกติมากเพราะปู่เย่จวินจี๋แยกทางกับสำนักพิมพ์นาเซินแล้ว
ที่สำนักพิมพ์เสิน
