ข้อเสนอของหลินจือไป๋ผ่านการอนุมัติแล้ว
แม้จะไม่มีใครรู้ว่า ‘แอปฟังหนังสือเสียง’ ที่ประธานคนใหม่พูดถึงคืออะไรกันแน่ แต่ประธานมีอำนาจผลักดันโปรเจกต์นี้ได้เต็มที่
หลัวต๋า เปยลี่ เริ่นเจียชุน ต่างก็เลือกปัดความรับผิดชอบ
พูดอีกอย่างคือซอฟต์แวร์เจ้าปัญหานี้จะสำเร็จหรือไม่ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขาแล้ว หากเกิดปัญหาขึ้นมาก็ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของประธานเอง!
ส่วนเรื่องที่หลินจือไป๋ปลดหวังจื่อจากบรรณาธิการแผนกสืบสวนทุกคนต่างก็ยอมรับ เพราะประธานสามารถดึงตัวปู่เย่จวินจี๋มาให้ได้!
โลกการทำงานมันง่ายแบบนี้แหละ ประธานช่วยบริษัทดึงตัวปู่เย่จวินจี๋มาได้ จึงมีสิทธิ์ชี้ขาดอนาคตของบรรณาธิการอย่างหวังจื่อ
สำนักงานใหญ่ก็ไม่อาจขัดเพราะปู่เย่จวินจี๋คือผลงานชิ้นโต!
เมื่อมีผลงานนี้ค้ำประกัน ต่อให้หลินจือไป๋จะจัดการกับหวังจื่อจนมีคนไม่พอใจ ทางสำนักงานใหญ่ก็คงอดทนยอมรับได้
หลังจบประชุม หลินจือไป๋เรียกหวังจื่อมาคุย
ต่างจากตอนเดือดดาลในที่ประชุม เวลานี้หลินจือไป๋ยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วบอกกับหวังจื่อว่า
“หลัวต๋าช่วยคุณไม่ได้หรอก”
“ท่านประธาน โปรดไว้ชีวิตผมด้วยเถอะครับ…”
หวังจื่อสิ้นหวังต่อชะตากรรมของตนเอง เพราะเขาไม่คิดว่าโปรเจกต์ซอฟต์แวร์ที่หลินจือไป๋พูดถึงจะเป็นเรื่องจริงจังอะไร
หรือจะบอกว่าผู้บริหารระดับสูงทุกคนของสำนักพิมพ์เสินฮว่าไม่มีใครจริงจังกับโปรเจกต์นี้เลย
แต่หลัวต๋าได้ละทิ้งตนไปแล้ว ตอนนี้จะถูกบีบให้แบนจะปั
