ื่อเสียนยิ่งเลว แม่ผัวยิ่งร้าย อ้ายลี่ยิ่งไร้ยางอาย การชมละครก็ยิ่งได้อรรถรส!”
“แต่ฉันดูแล้วโมโหมากเลย!” แม่กล่าว
“กดดันเกินไปแล้ว ดูแล้วอึดอัดหายใจไม่ออก!” พี่สาวพูดเสริม
หลินเชิงเทียนพึมพำ “ดูละครควรเป็นเรื่องสนุก ‘Home Temptation’ ทำให้คนดูโมโหขนาดนี้ สงสัยเรื่องนี้จะเจ๊งซะแล้ว”
“ละครขยะ เจ๊งแน่นอน!” แม่พูดอย่างขุ่นเคือง นี่เป็นครั้งแรกที่ตนดูละครแล้วหดหู่ขนาดนี้
หลินซีพยักหน้าแรงๆ “ดูท่าปู่เยโหวคงจะหมดมุกจริงๆ แค่นี้เอง เสียดาย ฉันนึกว่าละครน้ำเน่าที่เขาเขียนจะไม่เหมือนกับเรื่องทั่วไป สรุปแล้วน้ำเน่ากว่าเรื่องทั่วไปซะอีก ‘ชนชั้นสูง’ ยังไม่น้ำเน่าขนาดนี้เลย โลกนี้ไม่มีแม่ผัวที่ร้ายขนาดนี้ เมียน้อยที่น่ารังเกียจขนาดนี้ และผู้ชายที่เลวขนาดนี้แบบหงชื่อเสียนหรอก!”
หลินจือไปครุ่นคิด “แล้วพรุ่งนี้พวกเราจะดูต่อไหมครับ?”
แม่ส่ายหัวทันที “ละครเรื่องนี้นอกจากทำให้โมโหแล้วยังมีอะไรดีอีก?”
หลินซีก็เห็นด้วย “ไม่ดู! หมายังไม่ดูเลย!”
หลินจือไป “…” หรือว่าละครนี้จะเจ๊งจริงๆ?
ในชาติก่อนตัวเองก็ไม่ได้ดูเรื่องนี้จนจบแต่ก็พอจะรู้เนื้อเรื่องหลักๆ อยู่บ้าง ดังนั้นตอนเขียนบทเลยเตรียมใจไว้แล้ว จึงไม่รู้สึกหัวร้อนขนาดนั้น แต่วัยอย่างแม่นี่แหละที่เป็นกลุ่มผู้ชมหลักของ ‘Home Temptation’ ขนาดแม่ยังโมโหจนปวดท้อง เอ่ยปากว่าจะไม่ดูต่อแล้ว งั้นละครนี้อาจจะอันตรายจริงๆ แล้วละ นี่จะเป็นความล้มเหลวครั้งแรกของปู่เ
