ดน้ำตาไหลรินรวมกัน หัวใจฉันแตกสลายดังฝุ่นผง มือที่สั่นไหวกลับไมอาจหยุดไมอาจอภัย เมื่อรักแปรเปลี่ยนเป็นชัง สุดท้ายมิเพียงความสิ้นหวัง…”
หลังจากหลินจือไปเขียนบทเสร็จ เขาก็แต่งเพลงประกอบทั้งหมดในชื่อ ‘อูฉือ’ เหมือนตอนที่ไปตีเคยรับงานแต่งเพลงประกอบ ‘The Knockout’ นี่เป็นคาแรกเตอร์ของสองตัวตนแฝง อะไรที่ไปตีทำได้ อูฉือก็ทำได้เหมือนกัน แต่คนร้องไม่ใช่ฉูฉือ เป็นนักร้องหญิงของน่านเซิน
พอได้ยินเพลงนี้ดังขึ้น หลินจือไปก็กลั้นใจเกือบร้องตามออกมา โชคดีที่ยังไหวตัวได้ ไม่งั้นตัวตนฉูฉือคงได้โป๊ะแตกแน่ เพลงนี้น่ะคุ้นหูเกินไปแล้ว นี่คือเพลงรบของนางเอกหลินผิ่นหรูแห่ง ‘Home Temptation’ เลยนะ!
“เพลงใช้ได้เลยนะเนี่ย” แม่ออกความเห็น เธอรู้สึกว่าเพลงนี้เพราะมาก
หลินเชิงเทียนสายตาไว เห็นชื่อคนแต่งเพลง “เพลงของอูฉือนี่นา เพลงประกอบเรื่องนี้มีแต่ชื่ออูฉืออยู่คนเดียว แปลว่าอูฉือแต่งเพลงประกอบหมดทั้งเรื่องคนเดียวเลยเหรอ?”
คนในบ้านหันมามองหลินจือไป หลินจือไปไม่ได้ตอบอะไร แต่ในใจร้องตามอย่างมีความสุข ‘เพื่อทุกความเจ็บปวดจากรักที่ไม่อาจละวาง เพื่อทุกบาดแผลจากความชังที่ยังยึดมั่น…”
หลินซีวิจารณ์ “เพลงนี้ฝีมือก็ใช้ได้นะ แต่ในแง่การแต่งถือว่าหงายไปหน่อย แต่อูฉือน่าจะตั้งใจให้เป็นแบบนี้ ละครน้ำเน่าก็ต้องใช้เพลงที่ทำนองติดหูแบบนี้แหละ จะช่วยให้คนดูจำได้มากขึ้น”
นี่คือสภาวะในช่วงที่ยังไม่โดนเพลงนี้ล้างสมอง รอได้ดูละคร
