ลฟ์ ทุกคนจะได้รับแจ้งเตือนแน่นอน”
“ว่าผมจะแจ้งในจี๋กวงล่วงหน้าด้วยครับ”
‘จบแล้วเหรอ?’
‘ไลฟ์ต่ออีกหน่อยสิ!’
‘อาจารย์อูฉือร้องอีกเพลงนะ!’
‘ผมจะส่งเครื่องบินให้คุณ!’
‘ถึงอย่างนั้นก็เถอะ… คนเราไม่ควร… อย่างน้อยก็ไม่ควรจะ…/’
‘ยังดูไม่จุใจเลย!’
‘ไลฟ์นี้สนุกเกินคาด ไม่เหมือนที่ฉันจินตนาการไว้เลย!’
‘เพลงพวกนี้จะปล่อยไหม?’
‘ฉันอยากได้เพลง “สุขสันต์การเลิกรา”!’
‘ผมอยากได้เพลง “สาวตรงข้ามมองมาหน่อย”!’
‘มีแต่ฉันที่ชอบเพลง “ครวญความเศร้า” เหรอ?’
ผู้ชมยังติดลมไม่หนำใจ ไม่อยากให้ไลฟ์อูฉือจบลงแบบนี้
หลินจือไปครุ่นคิด เลยฉวยโอกาสปั้นวิวให้สตรีมเมอร์คนอื่นๆ
ดังนั้นหลินจือไปพูดว่า “ไหนๆ ทุกคนก็ยังดูไม่พอ งั้นเราไปเช็กห้องสตรีมเมอร์คนอื่นกันครับ ดูโชว์ของเขาหน่อย”
พูดจบหลินจือไปก็เปิดแพลตฟอร์มไลฟ์ นำทุกคนบุกเข้าไลฟ์ของสตรีมเมอร์สาวคนหนึ่งทันที
สตรีมเมอร์สาวกำลังเต้นอยู่ สายตาเธอจ้องแชทไม่วาง จู่ๆ ก็เห็นว่า
‘หน่วยปราบอนาจารมา!’
‘ตรวจสอบฉับพลัน!’
‘อูฉือมาเช็กห้อง!’
‘อาจารย์อูฉือมาแล้ว!’
‘อาจารย์อูฉือกำลังดูคุณเต้นอยู่!’
‘อ๊ากกก อูฉือ!’
เสียงตื่นเต้นของสตรีมเมอร์สาวสั่นเครือเล็กน้อย
“ยินดีต้อนรับอาจารย์อูฉือมาเช็กห้อง… หืม? เช็กห้อง?”
นี่มันคำอะไรกันเนี่ย? ฟังแล้วไม่เป็นมงคลเลย!
ช่างเถอะ ไม่สำคัญ อูฉือเป็นถึงซูเปอร์สตาร์ แตกต่างจากตนที่เป็นแค่สตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างสิ้นเชิง
ตนเต้นอยู่ตั้งนาน ผู้ชมก็ยังไ