ยงเบาๆ “นักวางแผนคุนเผิงชื่ออะไร?”
หลินจือไปสังเกตว่าแบรนด์คอมพิวเตอร์ของตัวเองชื่อ ‘จวินเทียนเชี่ย’ พลันปิ๊งไอเดียจึงแต่งชื่อสดๆ กลางไลฟ์ว่า “อืม… จวินคือจวินจากคำว่าจวินจื่อ… หลินคือหลินจากคำว่าเจี้ยงหลิน (ปรากฏตัว)…”
เรียบร้อย นักวางแผนคุนเผิงมีชื่อแล้ว
‘จวินหลิน?’
‘เท่มาก!’
‘ยโสสุดๆ!’
‘นี่ชื่อจริงเหรอ?’
‘ชื่อจวินหลินทำให้ฉันนึกถึงไปตี้เลย’
‘อาจารย์ฉูฉือช่วยวิจารณ์ไปตี้หน่อยได้ไหม?’
‘ในเน็ตบอกว่าพวกคุณคล้ายกันมาก’
หลินจือไป “ขอบคุณเตียวเตออีสำหรับจรวดหนึ่งลูกนะครับ”
เลี่ยงประเด็นได้อย่างสมบูรณ์แบบ หลังจากอ่านรายชื่อผู้สนับสนุนของขวัญอีกสองสามรายการ หลินจือไปก็กล่าวว่า “ต่อไปเราจะเข้าสู่ช่วงร้องเพลงกันนะครับ”
‘ร้องเพลงอะไร?’
‘ฉันอยากฟัง หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด’
‘เพลงรักเล็กๆ!’
‘หมอกทรายครึ่งเมือง!’
‘ฉันอยากฟังฉูฉือร้อง ‘เสียดายไม่ใช่เธอ’ สักรอบ!’
‘จันทร์หลูโจว ที่สุดตลอดกาล!’
คอมเมนต์ต่างพากันพูดชื่อเพลงเก่าของฉูฉือ
หลินจือไปส่ายหน้า พูดว่า “วันนี้เราจะเล่นอะไรสนุกๆ กัน ผมจะสุ่มผู้ชมสามคน แล้วจะสร้างเพลงสดตามที่ทั้งสามขอมา”
ฟึ่บๆๆ! คำพูดนี้ดังขึ้น คอมเมนต์ถึงกับระเบิด หลายคนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง!
‘เฮ้ย!’
‘จริงเหรอเนี่ย?’
‘แต่งสดเลยเหรอ?’
‘อาจารย์ฉูฉือใจกล้าขนาดนี้เลย?’
‘คงไม่ได้หาหน้าม้ามาหรอกนะ?’
‘จ้างหน้าม้ามาโชว์หรือเปล่า?’
‘แต่งสดเนี่ยนะ? คำพูดนี้โอหังเกินไปแล้ว นายเป็นเทพหรือไง
