วันที่สองของเดือนวันหยุดฤดูหนาวปีสองของหลินจือไปได้เริ่มขึ้นแล้ว
พอกลับถึงบ้านตอนเช้าตรู่ หลินจือไปก็ถูกปลุกด้วยเสียงเพลงคุ้นหู
ปรากฏว่าเป็น ‘เพลงควงต้นหอม’
หลินซีขี้เกียจออกจากห้องจึงแท็กแม่ในกรุ๊ปครอบครัวทันทีว่า
‘แม่คะ ได้โปรดอย่าเปิด ‘เพลงควงต้นหอม’ อีกเลย ตอนนี้ในหัวหนูมีแต่ ซื่อทิงติงกังตัวยาปาลิงกังติง อะไรพวกนั้นแล้ว ทั้งที่ฟังไม่ออกแต่เกือบจะร้องได้อยู่แล้วเนี่ย!’
ไม่นานนักพี่ชายก็ประท้วงในกรุ๊ปว่า ‘แม่ครับ เบาเสียงหน่อย!’
พ่อพูดในกรุ๊ปว่า ‘พวกลูกยังน้อยไป แม่ของพวกลูกเปิดเพลงนี้วนตั้งแต่ก่อนนอน จนพ่อเก็บไปฝันเป็นเพลงนี้เลย’
เสี่ยวเฮย: …
แม่: เพลงของลูกชายแม่เจ๋งจะตาย!
หลินจือไปไม่ตอบอะไร เขารู้สึกเหมือนตัวเองเปิดกล่องแพนโดรา
‘เพลงเทพ’ ออกมาแล้ว นี่เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น โลกใบนี้เพิ่งได้เห็นพลังของเพลงเทพ
‘เพลงควงต้นหอม’ เป็นแค่เพลงเทพรุ่นแรกเท่านั้น
หลินจือไปจำได้ว่าในชาติก่อนยังมีเพลงเทพที่หลอนล้างสมองยิ่งกว่านี้อีกมาก แถมยังฮิตกว่าเพลงนี้หลายเท่า
ไว้มีโอกาสจะหยิบออกมาใช้ดีไหมนะ?
ถึงตอนนั้นทุกคนก็จะเข้าใจว่า ‘เพลงควงต้นหอม’ ยังถือว่าเบาในแง่ความหลอนล้างสมอง
อย่างที่หลินจือไปคาดไว้อย่าง ทุกอย่างเพิ่งเริ่มต้นขึ้น
ช่วงนี้ปิดเทอม หลินจือไปอยากออกกำลังกายจึงออกไปวิ่งผ่านหน้าร้านค้าแห่งหนึ่ง
เห็นว่าในนั้นมีรถโยกเด็กเล่นตั้งอยู่หลายคัน
คุณไม่ได้เข้าใจผิด มันก็คือรถโยกเด็กที่สม
