งบริษัทครั้งนี้อยู่ในกำมือแน่นอน
ฮ่าๆ! ถ้าแน่ก็อยากกลัว! มาซัดกับแม่ซึ่งๆ หน้า!
ถ้าคราวนี้อูฉือถอย หลินหลิวก็วางแผนไว้แล้วว่าจะเย้ยเขาในสาธารณะอย่างไร ในเมื่อความแค้นฝังลึกขนาดนี้ มีโอกาสก็ต้องเหยียบให้จมดิน!
ขณะนั้นเองโทรศัพท์รองหัวหน้าทีมดังขึ้น ไม่รู้ปลายสายพูดอะไร สีหน้ารองหัวหน้าทีมเปลี่ยนไปเล็กน้อย
พอวางสายเขาหันมาทางหลินหลิวด้วยสีหน้าประหลาด
“เมื่อกี้ได้รับข่าวว่าหลินซีจากทีมสิบยังไม่ยอมแพ้ ไปตี้ก็จะลงมือแต่งเพลงใหม่ให้หลินอีอีด้วยครับ…”
“อะไรนะ?”
หลินหลิวอ้าปากค้าง หลินซีน่าจะรู้ว่าเวยเซียนเฉียงลงมือแล้วสิ? ไปตี้เองก็น่าจะรู้ด้วยเหมือนกัน
ให้ตายสิ รู้ทั้งรู้ว่าพ่อเพลงเวยเซียนเฉียงลงมือ ยังจะมาร่วมแข่งขันภายในบริษัทครั้งนี้อีกเหรอ?
หลินซีสมองรวนหรือไปตี้สติปัญญามีปัญหา? พวกเขาจะชนกับพ่อเพลงตรงๆ เลยงั้นเหรอ?
“ฮ่าๆๆๆๆๆ” หลินหลิวหัวเราะลั่น
“เดิมทีฉันกะจะเหยียบอูฉือ แล้วหลินซีกับไปตี้จะมารวมวงให้ขายขี้หน้าตัวเองทำไมเนี่ย?”
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว… ไม่สิยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัวต่างหาก!
หลินหลิวดีใจสุดๆ รู้สึกว่าความไม่พอใจในช่วงที่ผ่านมาได้เลือนหายไปหมด
เธอเกลียดอูฉือก็จริง แต่ก็เกลียดหลินซีและไปตี้พี่น้องคู่นี้พอกัน!
และครั้งนี้เธอรู้สึกว่าไม่ว่าอูฉือ หลินซี หรือไปตี้ ก็ต้องพ่ายแพ้คามือตน!
“ปล่อยข่าวออกไปในบริษัท” หลินหลิวกล่าวเย้ยหยันว่า
“ให้ทั้งเสินฮว่ารับรู้ว่าอาจารย์ไปตี
