งหลินหลิวน่ะ มีพ่อเพลงระดับตำนานอย่าง เวยเซียนเฉียง อยู่”“ต่อให้ภาพลักษณ์เธอฉาวโฉ่ขนาดไหน พ่อเพลงนั้นก็หอมอยู่ดี สำหรับนักร้องแล้วมันคือแรงดึงดูดที่ยากจะต้านทานจริงๆ”
“เวยเซียนเฉียง…”หลินจือไปขมวดคิ้วเล็กน้อย คนคนนี้คือหนึ่งในสามพ่อเพลงระดับสูงของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์เหมือนทั้งปีแทบจะไม่โผล่มาทำงานที่บริษัทเลยด้วยซ้ำ
“สบายใจได้” หลินซีคิดว่าหลินจือไปเริ่มกังวลเลยรีบอธิบายว่า“พ่อเพลงระดับเวยเซียนเฉียงแม้จะอยู่ในทีมของหลินหลิว แต่หลินหลิวไม่มีทางสั่งเขาได้หรอก”“พ่อเพลงระดับนี้มีความสัมพันธ์กับบริษัทแบบเท่าเทียมกันเลยละ!”
หยุดไปครู่หนึ่ง หลินซีอมยิ้มพลางกล่าวว่า“เธอคงไม่กล้าไปให้คำสัญญากับหานเยว่ซวงแทนเวยเซียนเฉียงหรอก แถมคู่แข่งในครั้งนี้ก็มีเยอะมาก”“วงการเพลงฉินโจวทั้งหมดต่างก็ให้ความสนใจหานเยว่ซวง ต่อให้หลินหลิวจะมีจุดแข็งบ้าง ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะได้เปรียบมากนักหรอก ค่ายอื่นก็ใช่ว่าจะไม่มีพ่อเพลงเหมือนกัน”
“อื้ม”
ขณะที่ทั้งสองพูดคุยกัน รถก็ขับมาถึงบ้านเมฆวารีแล้วหลินซีไม่ได้คิดจะเข้าไปนั่งด้านใน บอกว่าทางบริษัทยังมีธุระอีกหลังจากมองส่งพี่สาวจากไป จู่ๆ หลินจือไปก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาเจียงเฉิง
“มีเรื่องจะให้พี่ไปจัดการหน่อยครับ”“ว่ามาเลยครับเจ้านาย”“แผนกเพลงของคุนเผิงมีฉูฉือแค่คนเดียว จะเปลืองทรัพยากรเกินไปหรือเปล่าครับ?”“พี่ติดต่อหานเยว่ซวงในนามตัวแทนคุนเผิงให้หน่อยสิ”
หลิ
