เฉิงดูเหมือนจะหายโกรธ
จ้าวเหลยจึงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“แต่พี่เจียง ผมได้ยินมาว่าคุณได้ร่วมงานกับอีกสองบริษัทด้วย ทำละครเหรอครับ?”
สองบริษัทที่ว่าก็คือน่าเซินกับเทียนกวง
และการที่เจียงเฉิงมอบบทละครให้สองบริษัทนั้นย่อมปิดบังช่องทางข่าวของเสินฮว่าไม่ได้
“เรื่องนี้เหล่าจ้าวสบายใจได้”
เจียงเฉิงตบไหล่จ้าวเหลยแล้วกล่าวว่า
“บทละครที่ผมให้น่าเซินกับเทียนกวงไปน่ะคุณภาพธรรมดามาก”
“บทคุณภาพสูงอย่าง ‘The Knockout’ ผมจะเก็บไว้ให้คุณแน่นอน!”
“อย่างนั้นเหรอครับ?”
“แน่นอนอยู่แล้วละ”
“ถ้าอย่างนั้น คุนเผิงยังมีบทละครใหม่อีกไหมครับ?”
เจียงเฉิงพูดโม้ไม่หยุด
“อาจารย์ปู่เยโหวเกำลังเขียนบทใหม่อยู่”
“บอกเลยคุณภาพสุดยอดมาก แต่ว่ายังเขียนไม่เสร็จนะ”
“ถึงเวลาผมจะพยายามเก็บไว้ให้คุณแล้วกัน”
“ตกลงตามนั้นนะครับ!”
จ้าวเหลยรินเหล้าให้ตัวเองจากนั้นก็ยกดื่มหมดแก้ว
“ผมรู้อยู่แล้วว่าพี่เจียงให้ความสำคัญกับผม”
“อนาคตถ้าผมเลื่อนตำแหน่ง จะทำให้หลินหลิวคนนั้นเจอดีแน่!”
“ผมจะรอดู”
ทั้งสองคุยกันอยู่นานกว่าจะแยกย้ายไป
หลังจากจ้าวเหลยจากไป สีหน้ามึนเมาของเจียงเฉิงก็หายไปทันที
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก
ที่บ้าน
หลินจือไปรับสายโทรศัพท์
เจียงเฉิงที่ปลายสายกล่าวว่า
“จี่อิ้งอิ่งไม่เป็นไรแล้วครับ ทางเสินฮวายกเลิกการลงโทษ”
“ดูเหมือนว่าพวกเขาเริ่มพึ่งพาคุนเผิงในเบื้องต้นแล้ว”
“อืม”
หลินจือไปคาดไม่ถึงว่าหลินหลิวจะบ้าได้ถึงขนาดนี้
ถึงขั
