รี้ยวดังมาจากด้านนอกว่า
“ก้มหน้าลงไปให้ดี!”
“วันนี้แม้แต่ฉันยังเงยหน้าไม่ขึ้นเลย!”
“หัวหน้า…”
หลินหลิวหน้าถอดสี รีบลุกขึ้นทันที
คนที่เข้ามาก็คือ จางฉือ หัวหน้าแผนกเพลง
“มีเรื่องอะไรถึงได้โกรธขนาดนี้เหรอคะ”
“เหอะๆ ฉันไม่คู่ควรกับคำว่า ‘หัวหน้า’ ของเธอหรอก!”
จางฉือพูดด้วยความโกรธเกรี้ยว
“เธอเป็นหลานแท้ๆ ของประธานบริษัท”
“จะเห็นหัวหัวหน้าแผนกเพลงอย่างฉันในสายตาเหรอ?”
“หัวหน้าคะ ทำไมถึงพูดแบบนี้…”
หลินหลิวใจเต้นระรัว
แม้ว่าเธอจะเป็นทายาทรุ่นสามของเสินฮว่า
แต่คนในรุ่นสามก็มีตั้งมากมาย
แถมอำนาจในกลุ่มบริษัทยังซับซ้อนซ่อนเงื่อนอีก
เธอไม่กล้าขัดใจหัวหน้าแผนกเพลงคนนี้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้บริหารระดับสูงในบริษัทเหมือนกัน
“แล้วเธอรู้ไหมละ”
จางฉือจ้องหลินหลิว
“ฉันเพิ่งประชุมผู้บริหารเสร็จ โดนด่าเละ ไม่ใช่เพราะเธอเหรอ?”
หลินหลิวงงเป็นไก่ตาแตก
“เรื่องนี้เกี่ยวกับอะไรกับฉันคะ?”
จางฉือไม่โกรธแต่กลับหัวเราะ
“แน่นอนว่ามันไม่เกี่ยวกับเธอหรอก”
“ยังไงเธอก็แค่ใช้ชื่อเสียงส่วนตัวของหลินหลิวเพื่อเล่นงานจี่อิ้งอิ่งแห่งจี๋เฟิงมีเดียเท่านั้นเอง”
“แต่คุนเผิงไม่ได้คิดแบบนั้น!”
“เจียงเฉิงตัวแทนของคุนเผิง โทรหาคนในแผนกโทรทัศน์และแผนกวาไรตี้”
“เขาถามเลยว่าเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ของเราต้องการสื่ออะไรกันแน่”
“หรือว่าใครก็ตามที่ฉูฉือเขียนเพลงให้ เราจะต้องแบนคนคนนั้น!”
“การกระทำส่วนตัวของเธอ กลายเป็นฉันในฐา
