นกว่าจะตกลงกันได้
แต่คุนเผิงเองก็มีไพ่หลายใบอยู่ในมือ
เพลง! วาไรตี้! บทละครโทรทัศน์!
ทั้งหมดนี้ล้วนดึงดูดใจจี๋เฟิงอย่างมาก
หลังจากวางสายแล้ว หลินจือไปกำลังเตรียมจะพักผ่อน แต่จู่ๆ พี่สาวกลับติดต่อมา
หลินซี “ยังไม่หลับใช่ไหม?”
หลินจือไป “กำลังจะนอนแล้ว มีอะไรครับ?”
หลินซีพูดว่า
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก แค่อยากถามว่าเดือนหน้ามีแผนจะปล่อยเพลงไหม”
“ตอนนี้ยังไม่มีนะ… เดือนหน้ามีอะไรหรือเปล่า?”
“หัวหน้าแผนกฝากบอกฉันว่าให้รั้งไว้ ไม่ให้นายปล่อยเพลงเดือนหน้า”
“หมายความว่ายังไง?”
หลินจือไปขมวดคิ้ว
“ผมจะปล่อยเพลงเมื่อไหร่ ยังต้องดูสีหน้าหัวหน้าแผนกเพลงด้วยเหรอ?”
“เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อนนะ” หลินซีเองก็ดูหงุดหงิดเหมือนกัน
“เพราะทีมของหลินหลิวมีนักร้องแถวหน้าคนหนึ่งเตรียมจะลุยอันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลเดือนสิงหาคม เธอกลัวว่าถ้านายปล่อยเพลงเดือนหน้า นักร้องแถวหน้าคนนั้นจะชวดแชมป์ เพื่อแชมป์ครั้งนี้ เธอถึงกับกดเทียนกวงกับน่าเซินไว้เลย เรียกได้ว่าเล่นใหญ่เอาหน้าแลกขนาดนี้ เรื่องบุญคุณครั้งนี้ไม่ใช่ว่าจะใช้คืนกันได้ง่ายๆ”
“แล้วทำไมผมต้องโดนจำกัดไปด้วยละ?”
หลินจือไปไม่พอใจอย่างมาก
“หัวหน้าแผนกเพลงของพวกพี่มีปัญหาอะไร?”
หลินซีถอนหายใจ
“นายก็รู้วาในบริษัท พ่อของหลินหลิวอิทธิพลเยอะแค่ไหน เขาคงไปคุยกับหัวหน้าแผนกเอง ให้ช่วยรับประกันตำแหน่งแชมป์บนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลของทีมหลินหลิว”
“เรื่องแบบนี
