เข้าใจเรื่องนี้ลึกซึ้งยิ่งกว่า
เพราะโฆษณาของหลานฝูโด่งดังมาก วงการโฆษณาในฉินโจวก็เริ่มจับตามองกันอย่างกว้างขวาง ถึงขั้นเร่งวิเคราะห์กันอย่างฉับไว ขณะเดียวกันคนในวงการก็สืบหาต้นตอว่าโฆษณานี้เป็นผลงานจากบริษัทไหน สุดท้ายพอรู้ความจริง ทุกคนในวงการต่างก็หัวเราะไม่ได้ร้องไหไม่ออก โฆษณาที่ดีขนาดนี้กลับเป็นผลงานของนักวางแผนวาไรตี้คนหนึ่งเสียอย่างนั้น!
คนวางแผนวาไรตี้?
ก็เป็นคนนอกวงการไม่ใช่เหรอ?
แต่ดันเป็นคนนอกที่สร้างโฆษณาแบบนี้ขึ้นมาได้ วงการโฆษณาถึงกับพูดไม่ออกกันหมด สรุปว่าเป็นโชคหรือเป็นฝีมือกันแน่?
ระหว่างที่ทุกฝ่ายกำลังวิพากษ์วิจารณ์กัน หลินจือไปกลับนอนหลับอย่างสบายใจ ส่วนใหญ่แล้วเขามักจะใช้ชีวิตแบบสุขภาพดีเข้านอนหัวค่ำตื่นแต่เช้า
วันรุ่งขึ้น
หลินจือไปตื่นขึ้นมา ได้ยินเสียง ‘ติ้งต่อง’ ดังขึ้น
เสียงระบบแจ้งว่า “ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับแต้มทักษะ*1”
หลินจือไปดีอกดีใจอย่างยิ่ง
ทำโฆษณาก็ได้แต้มทักษะด้วยงั้นเหรอ?
หลินจือไปจึงรีบเข้าอินเทอร์เน็ตไปดู เป็นไปตามคาด โฆษณาใหม่ของช็อกโกแลตหลานฝูประสบความสำเร็จอย่างสูง ดูท่าการก่อตั้งคุนเผิงอินเวสต์เมนต์จะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว เพราะเมื่อคุนเผิงทำผลงานได้ดี ระบบก็มักจะให้แต้มทักษะเป็นรางวัล
เจียงเฉิงโทรมา
“เมื่อคืนโฆษณาของเราดังเปรี้ยงเลยครับ ตอนนี้แพร่ไปทั่วเน็ตแล้ว ผลคือเช้านี้หลานฝูส่งช็อกโกแลตมาให้ผมทั้งกล่องเลยครับ”
เจียงเฉิง
