ี้เอง นางเอกยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย ดูซุกซน ก่อนจะแอบมองพระเอกอีกครั้ง จากนั้นจู่ๆ ก็ลุกขึ้นขยับไปนั่งทางด้านขวาของม้านั่ง
ถึงจุดสำคัญแล้ว!
ม้านั่งสีขาวคล้ายกลายเป็นไม้กระดก ภาพเริ่มเอียงไปทางผู้หญิงอย่างกะทันหัน พระเอกที่ไม่ทันตั้งตัวจึงไถลไปหานางเอกทันที ร่างของทั้งสองแนบชิดกัน บรรยากาศค่อยๆ โรแมนติกขึ้น ราวกับมีฟองสีชมพูลอยฟุ้ง นางเอกมองพระเอกที่ทั้งตกใจและเขินอาย ก่อนจะหัวเราะเบาๆ และพูดประโยคแรกขึ้นว่า
“เนียนนุ่มขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
พระเอกยิ้มออกมา ภาพกลับมาเป็นปกติ พระเอกกลับไปนั่งที่ตำแหน่งเดิม
ดอกเหมยในภาพระยะไกลเริ่มผลิบาน เป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นของความรัก ส่วนในภาพระยะใกล้ หญิงสาวก็ค่อยๆ หยิบช็อกโกแลตหลานฝูออกมา แกะอย่างเบามือ แล้วใช้ริมฝีปากเล็กดุจเชอร์รี่กัดกินคำหนึ่ง
ภาพโคลสอัป: ช็อกโกแลต… ริมฝีปากของนางเอก… ใบหน้าที่เปี่ยมด้วยความสุขของนางเอก…
หิมะสีขาวเริ่มโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า ฉากนี้ดูช่างเหนือจริงราวกับความฝัน ตัวช็อกโกแลตก็กลายเป็นผ้าไหมสีเทาดำ ซึ่งตัดกับสีขาวของหิมะอย่างชัดเจน ผ้าไหมนั้นลอยพลิ้วไปห่อหุ้มนางเอกไว้อย่างสมบูรณ์ จากนั้นก็โอบคลุมพระเอกต่อทันที รวบเอาพระเอกไว้ด้วย คราวนี้พระเอกไม่เขินอีกต่อไป เขาเอียงหน้ามาจ้องมองหญิงสาวอย่างไม่ละสายตา ในแววตาเต็มไปด้วยความรักใคร่
สุดท้าย ภาพโคลสอัปของซองช็อกโกแลตที่ถูกฉีกออกครึ่งหนึ่งปรากฏขึ้น พร้อมกับเสียงผู้หญิงที
