อยัง
‘อีกนานแค่ไหน’‘นี่ก็กลางเดือนแล้วนะ!’
‘พวกคุณรีบกันเกินไปหรือเปล่า การแต่งเพลงมันไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้นนะ ต่อให้พวกเราจะเร่งงานแค่ไหนก็ต้องให้เวลาคนแต่งเพลงด้วย ถ้ารีบมากไปจะรับประกันคุณภาพได้ยังไงล่ะ ถึงอย่างนั้นในใบสั่งงานก็ระบุไว้ชัดเจนว่าต้องแต่งให้เสร็จก่อนสิ้นเดือน ไม่อย่างนั้นก็จะชิงอันดับในชาร์ตฤดูกาลของเดือนหน้าไม่ได้ มีแต่เพลงโปรโมตภาพยนตร์เพลงนี้จะติดชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลได้เท่านั้น ถึงจะช่วยดึงความนิยมและความสนใจให้หนังของเราได้’
‘จะทันไหม?’‘ก็หวังว่าจะทันนะ’
‘เพลงประกอบอิมเพรสชันของไปตี้ได้อันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล แล้วเพลงโปรโมตหนังที่ฉูฉือแต่งจะได้อันดับหนึ่งด้วยหรือเปล่า รู้สึกจะยากไปหน่อยนะ ไม่ใช่ว่าเพลงที่แต่งตามโจทย์นั้นต้องอาศัยประสบการณ์และฝีมือสูงมากเหรอ?’
‘ไม่เป็นไรหรอก พวกเราก็ไม่ได้คาดหวังถึงอันดับหนึ่ง แค่ติดสามอันดับแรกก็พอแล้ว เพลงที่ฉูฉือแต่งน่าจะติดสามอันดับแรกได้อยู่แล้ว อย่าลืมสิว่าแนวโบราณเป็นแนวที่เขาถนัดที่สุด’
จนถึงตอนนี้ฉูฉือปล่อยเพลงมาเพียงสองเพลงเท่านั้น แต่ทั้งสองเพลงก็ครองแชมป์บนชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลได้ทั้งคู่ นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่กองถ่ายติดต่อหาเขา แต่อย่างไรฉูฉือก็ไม่เคยมีประสบการณ์แต่งเพลงประกอบภาพยนตร์เลย ทุกคนไม่อาจคาดหวังอะไรได้มากนักจึงลดเกณฑ์ให้ต่ำลง อย่างไรเพลง ‘ขอยืมเวลาอีกห้าร้อยปีจากฟ้า’ ก็คลาสสิกมากเกินไปแล้วจริงๆ