ตอนที่ 123 คลาสสิกไปตี้กับโจวหานจิ้นปะทะกันเป็นครั้งที่สามแล้วสินะ?
มีคนที่ไมค่อยแน่ใจจึงไปถามในกลุ่มใหญ่ของคนในวงการ จากนั้นก็มีเหลารุ่นใหญ่ยกขบวนมาอธิบายแบบจัดเต็ม
แต่ละคนเล่าได้อย่างแม่นยำราวกับของล้ำค่าที่อยู่ในบ้านตัวเอง
‘‘ดับทุกข์’ เพลงแรกของไปตี้ตอนที่เพิ่งเดบิวต์ปีที่แล้ว ก็ได้เจอกับโจวหานจิ้นเลย!’
‘หลังจากนั้นไปตี้ก็แต่ง ‘แสงจันทรา’ แล้วก็เจอโจวหานจิ้นครั้งที่สอง’
‘ครั้งแรกโจวหานจิ้นชนะไปแบบฉิวเฉียด ครั้งที่สองโจวหานจิ้นแพ้ยับ ถ้ามองข้ามรายละเอียดไป สถิติก็นับว่าเสมอกันหนึ่งต่อหนึ่งละมั้ง’
‘แต่นักร้องกับคนแต่งเพลงไม่มีอะไรเทียบกันได้หรอกมั้ง?’
‘ก็จริงแหละ แต่โชคชะตาระหว่างสองคนนี้ก็แปลกๆ บอกไม่ถูกเลย’
ก็จริงละนะ
หลินจือไปอยากจะฉวยโอกาสจากช่องโหว่ โจวหานจิ้นก็อยากฉวยโอกาสจากช่องโหว่นี้เหมือนกัน
ทั้งสองคนมีความคิดเหมือนกัน จึงบังเอิญมาเจอกันพอดี
ถ้าเปรียบเทียบอย่างไม่ค่อยเหมาะสมหน่อย ก็เหมือนโจรสองคนที่หมายตาบ้านเศรษฐีคนเดียวกัน แล้วยังเลือกลงมือในคืนเดียวกันอีก
บังเอิญเกินไปแล้ว!
แต่ไม่นานทุกคนก็ไม่ได้สนใจความบังเอิญนี้อีกต่อไป
จริงอยู่ที่วงการเพลงฉินโจวกว้างใหญ่ แต่จำนวนนักร้องระดับราชาเพลงและราชินีเพลงก็มีอยู่รอยนิด
การเจอกันปีละสองสามครั้งเป็นเรื่องธรรมดา
ตอนนี้ทุกคนต่างให้ความสนใจไปที่ธีมหลักของเพลงอิมเพรสชั่นที่ไปตี้แต่งมากกว่า
‘จิ๋นซีฮ่องเต้? เอาเรื่อง’
‘ไปตี้นี่ใช้ชี
