าแล้วครั้งหนึ่ง”
“เหรอ?”
“ไม่เหรอ?”
“เปล่าสักหน่อย”
โจวหานจิ้นส่ายหัวแรงๆ
“เรื่องแค่นี้มีอะไรให้เน้น อย่างกับการชนะไปตี้เป็นเรื่องน่าภูมิใจมากยังไงยังงั้น
สำหรับฉันนะ ก็แค่เรื่องเล็กๆ ที่ไม่มีค่าให้พูดถึงด้วยซ้ำ”
หยุดครู่หนึ่ง โจวหานจิ้นก็ยกเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย
“คราวหน้าถ้าเจอไปตี้อีก ฉันก็ยังชนะเขาได้อยู่ดี”
“เหรอ?”
เมื่อหลี่เซียวที่กำลังนอนตะแคงเล่นมือถืออยู่ได้ยินแบบนั้น ก็กล่าวด้วยสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย
“งั้นไม่ต้องรอคราวหน้าแล้วละ คืนนี้สองทุ่มพวกนายมีนัดกัน…”
พูดพลาง หลี่เซียวก็ยื่นข่าวเพลงใหม่ของไปตี้ให้โจวหานจิ้นดู
เมื่อโจวหานจิ้นเห็นข่าว หัวใจก็ดีดโหยง รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ร่างกายรู้สึกเกร็งเล็กน้อย
ทำไมไปตี้ก็ปล่อยเพลงคืนนี้เหมือนกันละ!
แต่หลังจากเห็นว่าหัวข้อเพลงใหม่ของไปตี้ ร่างกายของโจวหานจิ้นก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลงทันที
ที่แท้ก็เป็นเพลงสั่งทำพิเศษนี่เอง เพลงสั่งทำพิเศษแต่งยากมาก
ไปตี้คงไม่สามารถการันตีได้ทุกครั้งหรอกว่าตัวเองจะทำผลงานอย่าง ‘แสงจันทรา’ ออกมาได้อีกจริงไหม?
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงครั้งนี้ที่ไปตี้ต้องแต่งเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้
เพลงแนวนี้ชาวเน็ตส่วนใหญ่แทบไม่ยอมรับกันอยู่แล้ว เว้นแต่เขาจะทำเพลงระดับคลาสสิกออกมาได้!
แต่เพลงคลาสสิกคิดออกมาได้ง่ายๆ หรือไง?
ดังนั้น ถึงแม้เพลงนี้จะต้องมาแข่งชิงแชมป์ชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลพร้อมกับเพลงของตน
แต่โจวหานจิ้นก็ไม