ห้ได้เหมือนกันค่ะ!”
“บทผมจะส่งให้คุณทีหลังนะ” เจียงเฉิงยังคงยิ้มตาหยี
“บอกใบ้สักหน่อยนะครับ เป็นละครแนวตำรวจผู้ร้ายเหมือนกับ ‘The Knockout’ เลยละ”
ตำรวจผู้ร้าย? ปู่เยโหวได้พิสูจน์ฝีมือด้านนี้ของตนผ่าน ‘The Knockout’ แล้ว แปลว่าเขาเขียนบทละครแนวตำรวจผู้ร้ายไว้สองเรื่องเลยเหรอ?
ซูฉานกำลังครุ่นคิดความเป็นไปได้ต่างๆ บทเรื่องนี้คงสู้ ‘The Knockout’ ไม่ได้ เพราะละครระดับปรากฏการณ์แบบนั้นหาได้ยากมาก แต่ขอแค่คุณภาพเหนือกว่า ‘ชนวนเดือด’ สักหน่อยก็ถือว่าคุ้มค่าที่เธอจะลงแรงแล้ว
คืนนั้นหลินจือไปได้รับโทรศัพท์จากเจียงเฉิง “ปลาของเจ้านายติดเบ็ดแล้วครับ”
“ซูฉานติดต่อพี่มาแล้วเหรอ?”
“ใช่ครับ ผู้หญิงคนนี้ฉลาดมากเลยครับ ตอนผมคุยกับเธอรู้สึกว่าเธอมีลักษณะบางอย่างที่คลับคล้ายคลับคลา”
“อะไรเหรอครับ?”
“เหมือนเจ้านายครับ”
“หมายความว่ายังไง?”
“ผมหมายความว่าเธอเหมือนเจ้านาย อายุยังน้อย แต่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว… แค่ก… เอาเป็นว่าเจ้านายน่าจะเข้าใจที่ผมจะสื่อนะครับ” เจียงเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
หลินจือไปไม่ถือสา “เธอน่าจะรีบมากเลยนะครับ”
เจียงเฉิงยิ้ม “ดูจากภายนอกไม่รู้เลยครับ เธอเก็บอาการเก่ง แต่เพิ่งเลื่อนขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกโทรทัศน์ แน่นอนว่าเธอต้องรีบพิสูจน์ผลงาน ผมเลยส่งบท ‘Conquer’ ให้เธอดูไปก่อนสักสองสามตอน รอให้เธออ่านจบ เราก็ค่อยคุยเรื่องเงื่อนไขกัน”
“อืม”
หลินจือไปรู้สึกขึ้นมาว่าโชคชะตาช่างเล่นตลก
