ม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ทั้งคู่ยังคงนั่งคุยธุระกันต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลังออกจากห้อง สวีเจียงเจ็บจนแยกเขี้ยวเหยเก เกาฉี่เฉียงก็เจ็บจนหน้าเบี้ยว ส่วนผู้ชมตกตะลึงอ้าปากค้าง ขำจนหุบไม่ลง!
หลังจากนั้น ฉากตัดมาที่ไป๋จินฮั่น เกาฉี่เซิ่งเดินเข้ามาพร้อมโยกหัวตามจังหวะเพลง ประกาศกร้าวออกมาอย่างโอหังว่า
“ในจิงไห่ ไม่ว่าอะไรที่ตระกูลเกาหมายตา ไม่ช้าก็เร็วต้องตกเป็นของตระกูลเกาอยู่ดี แม้แต่เหรียญสลึงที่ตกลงมาจากฟ้า ก็ต้องแซ่เกา!”
เหม่ยชุน เหล่าโม่ลงมือฆ่า! เกาฉี่เซิ่งกลายร่างเป็นตัวร้ายสุดคลั่ง หยิบปลาแช่แข็งวิ่งไล่กระหน่ำฟาดหลี่หงเหวยจนเลือดท่วมตัว!
ระหว่างเหตุการณ์นี้ ตัวละครต่างก็ปล่อยประโยคเด็ดกันไม่หยุด!
สวีเจียง: “นั่นมันเด็ก ฉันยังต้องเดาอีกเหรอ?”สวีเจียง: “แกเป็นยาสีฟันเหรอ ถึงค่อยๆ บีบออกมาทีละนิด?”สวีเจียง: “ฉันอยู่ในจิงไห่มาหลายปี เลี้ยงคนไว้ตั้งมากมาย…”สวีเจียง: “ตอนจะไปก็ทุบทีวีนั่นให้ฉันด้วย ของเกรดอะไร เหมือนที่ฉันใช้อยู่เลย”
เหล่าจวง: “ในหมู่คนมากมาย แค่ฉันมองแวบเดียวก็รู้ว่าใครเป็นคนดีใครเป็นตำรวจ”
หลี่หงเหวย: “เกาฉี่เฉียง แกมันก็แค่พ่อค้าขายปลา น่าขยะแขยง!”หลี่หงเหวย: “แกไม่รู้เหรอว่าเหม่ยชุนมันได้ชื่อเหม่ยมาจากอะไร!”
เกาฉี่เฉียง: “ชีวิตของแกเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น!”เกาฉี่เฉียง: “แกลืมไปหรือเปล่าว่าฉันเคยขายปลา ยิ่งคลื่นแรงปลายิ่งแพง!”เกาฉี่เฉียง: “บอกเหล่าโม่ด้วย ฉันอ
