้าไม่เอาไหนเองล่ะ แย่ง “I Am a Singer” ซีซันสองมาจากมือหลินเซิ่งเทียนไม่ได้เองนี่นา?
หลินเซิ่งเทียนได้ไปงั้นเหรอ!? หลังจากหลินเป้าวางสายก็รู้สึกว่าในหัวว่างเปล่าไปหมด ตัวแทนของคุนเผิงคนนั้นโลภมากจริงๆ หลินเป้าไม่เคยเจอคนโลภขนาดนี้มาก่อนเลย แล้วหลินเซิ่งเทียนต้องจ่ายด้วยอะไรถึงได้ลิขสิทธิ์ซีซันสองไป? ต้องเป็นราคาที่เจ็บปวดมากแน่ๆ เลยสินะ?
ตอนนี้เองหลินหูผู้เป็นพี่ชายโทรมา เขาเองก็เห็นข่าวบริษัทประกาศต่อสัญญากับคุนเผิงแล้ว และเข้าใจผิดคิดว่าหลินเป้าเป็นคนทำสำเร็จ เพราะน้องชายเอาแต่บอกกับตนว่าใกล้จะจัดการกับเจียงเฉิงได้แล้ว น้ำเสียงของเขาจึงเต็มไปด้วยความยินดี และยังเอ่ยปากชมอย่างหาได้ยากว่า
“ทำได้ดีมากน้องชาย!”
“อะไร? อยู่ๆ ชมผมทำไมครับ?”
“อย่ามาเสแสร้งหน่อยเลยไอ้ตัวแสบ ก็นายจัดการเจียงเฉิงได้แล้วไม่ใช่เหรอ บริษัทประกาศเรื่องการต่อสัญญาแล้ว!”
“ไม่ใช่ผมนะ!” หลินเป้าแทบร้องไห้ “คนที่ต่อสัญญากับคุนเผิงคือหลินเซิ่งเทียน ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกัน!”
ปลายสายเงียบไปไม่กี่วินาที แล้วจู่ๆ ก็สบถด่าเสียงดัง
“แกมันไร้ค่า! ก่อนหน้านี้ยังบอกว่าคุยกับเจียงเฉิงได้ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ไหนบอกว่าอยู่ในช่วงดึงเกมอยู่งไง!”
“ก็ผมพยายามดึงเกมอยู่จริงๆ นี่นา!”
“อย่ามาเรียกฉันว่าพี่ ฉันไม่มีน้องโง่แบบแก!”
“หูเกอ… ฟังฉันอธิบายก่อน!”
“แกเรียกฉันว่าอะไรนะ?” หลินหูแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
“หูเกอไง?”
“เมื่อก่อนฉันใจดีเกินไปเอง
