ายตั้งแต่เช้าตรู่
ร้านหนังสือเหล่านี้มีลูกค้าจำนวนไม่น้อยที่มุ่งหน้ามาเพื่อหนังสือเล่มนี้ เพราะตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ผู้อ่านที่ติดตามผลงานต่อเนื่องได้กลายเป็นฐานแฟนคลับของปู่เยโหวไปแล้ว
จนกระทั่งตกเย็นวันนั้น
ในฟอรัมสำนักศึกษาก็มีการพูดคุยเกี่ยวกับรวมเรื่องสั้นชุดนี้กันอย่างคึกคัก
หมวดสืบสวนปริศนา
‘บทกวีแห่งแสงตะวัน’ เป็นข้อยกเว้นจริงๆ ด้วย รวมเรื่องสั้นของปู่เยโหวได้รวบรวมทุกงานที่ตีพิมพ์ไปก่อนหน้านี้ และยังมีเรื่องใหม่อีกหลายตอนที่ไม่เคยเผยแพร่มาก่อน ซึ่งทั้งหมดก็ยังคงความมืดมน กดดัน และวิปลาสเช่นเดิม แน่นอนว่าความยอดเยี่ยมก็ยังคงเหมือนเดิม แต่พออ่านจบทั้งเล่มแล้ว สิ่งที่ติดในใจฉันที่สุดไม่ใช่เรื่องใหม่ที่ใส่เข้ามา แต่เป็นคำนำที่อยู่บนหน้าปกด้านใน’
‘ฉันก็เหมือนกัน!’
‘ความมืดมอบดวงตาสีดำแก่ฉัน แต่ฉันกลับใช้มันแสวงหาแสงสว่าง พอโยงประโยคนี้พร้อมกับอ่านรวมเรื่องสั้นทั้งเล่มแล้วรู้สึกสะเทือนอารมณ์บอกไม่ถูก เป็นคำนำที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย!’
‘ประโยคนี้โคตรเท่ ฉันเอาไปตั้งเป็นลายเซ็นส่วนตัวในเฟยซินแล้ว’
‘เดิมทีหนังสือเล่มนี้สำหรับฉันก็แค่รวมเรื่องสั้นแนวดาร์กสยองขวัญเล่มหนึ่ง แต่พอมีคำนำนี้เพิ่มเข้ามา ฉันรู้สึกว่ามันมีระดับที่สูงขึ้นไปอีก นึกไม่ถึงเลยว่าปู่เยโหวจะมีสำนวนภาษาแบบนี้ด้วย’
‘เขามีลีลาการเขียนดีมาตลอดอยู่แล้วนะ’
‘ฉันว่าจุดแข็งของปู่เยโหวคือการบรรยายบรรยากาศให
