ตอนที่ 92 ช่างแปลกจริงๆรายการเริ่มออกอากาศ เสียงดนตรีดังขึ้น เปิดเวทีด้วยการแสดงเต้น
เพลงจังหวะเร้าใจและการเต้นสุดมันช่วยจุดประกายบรรยากาศในงานได้อย่างรวดเร็ว
ใต้เวทีมีผู้ชมยืนอยู่ราวหนึ่งถึงสองร้อยคน ส่งเสียงกรี๊ดและปรบมือไปพร้อมกัน
ท่ามกลางแสงไฟสุดตระการตา พิธีกรชายหญิงสองคนก้าวขึ้นเวทีพร้อมกับนักร้องนำ
หน้าจอ หลินซีอุทานด้วยความประหลาดใจ “ให้ผู้ชมยืนอัดรายการกันเลยเหรอ?”
ผู้ชมในห้องยืนกันหมด น่าเซินลงทุนใช้สถานที่ถ่ายทำระดับสูงขนาดนี้
แต่กลับไม่จัดเก้าอี้ให้ผู้ชมเลยสักตัว? แถมยังมีพิธีกรอีก
พิธีกรสองคนนี้เห็นได้ชัดว่ายังเด็กมาก แม้ว่าจะพอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง
แต่น่าเซินให้ความสำคัญกับรายการนี้ขนาดนี้ ไม่ควรเชิญพิธีกรมืออาชีพ
ที่มีชื่อเสียงและประสบการณ์มากกว่านี้มาคุมเวทีเหรอ?
ผู้นำร้องก็ด้วย นักร้องนำที่ทีมงานเชิญมา กลับเป็นแค่นักร้องแถวสามธรรมดาๆ
ประเภทที่ผู้คนคุ้นหน้าแต่ไม่ได้โด่งดังมากเป็นพิเศษ
“ว่าแล้วเชียว” หลินเซิ่งเทียนเอ่ยอย่างทอดถอนใจ
“การให้ผู้ชมยืนจะช่วยสร้างบรรยากาศคึกคัก เพราะจะเห็นได้ว่าทั่วทั้งห้องไม่มีใครนั่งเลย
วิธีนี้ช่วยให้ทุกคนรู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้น การเลือกพิธีกรวัยหนุ่มสาวสองคนก็เหมือนกัน
เพราะพิธีกรที่อายุน้อยจะมีพลังและความกระตือรือร้นมากกว่า
บนเวทีแบบนี้ประสบการณ์ของพิธีกรจริงๆ แล้วไม่ได้สำคัญขนาดนั้น
ขอแค่มีความเป็นมืออาชีพถึงระดับมาตรฐานก็เพียงพอแล้ว รว