อนอัญมณีที่ถูกหลงลืมของวงการเพลง”
“พวกเขาเก่าแล้ว แต่ฝีมือกลับแข็งแกร่งกว่าสมัยก่อนเสียอีก”
“ผู้ชมที่ดูรายการนี้จบคงเข้าใจแล้วว่า นักร้องหลายคนไม่ดัง ไม่ใช่เพราะไม่มีความสามารถ แต่เป็นเพราะทุกวันนี้แทบไม่มีเวทีให้พวกเขาได้แสดงฝีมือต่างหาก”
“เซี่ยอวี่หลง ตอนนั้นฉันนับถือเขา ตอนนี้ยิ่งนับถือเข้าไปใหญ่!”
“ไม่ใช่ทุกคนที่มีความสามารถจะกลายเป็นราชาเพลงหรือราชินีเพลงได้”
“ถึงขนาดขุดหาเยว่ซานหลานกันมาได้ ฉันรู้จักเธอมาหลายปีแล้ว ความสามารถด้านการร้องเพลงไร้เทียมทานจริงๆ เพียงแต่หน้าตาไม่โดดเด่น ในวงการนี้ถ้าหน้าตาไม่ดีก็ลำบากจริงๆ ไม่คิดเลยว่าเธอยังยืนหยัดต่อมาได้จนช่วงเวลาสำคัญของตัวเองมาถึง”
“พูดตามตรงนะ ฉันซึ้งมากเลย แม้ว่าราชาและราชินีเพลงของหนานเซินหลายคนจะถูกเอาชื่อไปสร้างกระแส แต่ก็ต้องยอมรับว่าคนพวกนั้นมีความสามารถพอที่จะรองรับความคาดหวังนี้ได้”
วงการเพลงจะไม่ปฏิเสธรายการนี้แน่นอน เพราะในวงการเพลงและแม้กระทั่งวงการบันเทิงฉินโจว เต็มไปด้วยเพชรในตมที่มีความสามารถ แต่กลับขาดเวทีในการแสดงฝีมือของตนเอง
คฤหาสน์หลังหนึ่ง หลินเป้าตื่นขึ้นมาและฮัมเพลงเบาๆ
“หนึ่งแก้วแด่แสงอรุณ หนึ่งแก้วแด่แสงจันทร์…”
พอฮัมได้สองท่อน หลินเป้าถึงได้รู้ตัวว่านี่คือเพลงของหลินจือไป เด็กเวรนั่น ซวยแต่เช้า! เปลี่ยนเป็นเพลงของคนอื่นดีกว่า
เขาจึงเริ่มฮัมทำนองใหม่
“สะพานขาดเคยปกคลุมด้วยหิมะหรือไม่ ข้ามองเงาสะท้อนชลธา
