ครครับ?”
เจียงเฉิงถามด้วยสีหน้าอารมณ์สงบราบเรียบ นี่แหละคือจุดสำคัญของวันนี้
จ่าวเหลยโบกมือ
“ตัวแทนเจียงวางใจเถอะ ผมจะจัดหาผู้กำกับละครโทรทัศน์ที่ดีที่สุดของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์มาถ่ายทำเรื่องนี้แน่นอน!”
“คืออย่างนี้ครับ”
เจียงเฉิงกล่าว
“ปู่เยโหวจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกระบวนการถ่ายทำของเสินฮว่าหรอกครับ เขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ แต่เขามีผู้กำกับโทรทัศน์ที่เขาชื่นชมเป็นพิเศษอยู่คนหนึ่ง”
“ฮะ…”
จ่าวเหลยหัวเราะไม่ได้ร้องไหไม่ออก
“ตัวแทนเจียงอาจจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ในวงการโทรทัศน์ของเราดีนะครับ ปกติแล้วมีแต่นักเขียนบทระดับท็อปเท่านั้นที่มีสิทธิ์กำหนดตัวผู้กำกับได้ ปู่เยโหวยัง…”
“โปรดิวเซอร์จ่าวครับ!”
เจียงเฉิงพูดด้วยเสียงที่ดังขึ้นเล็กน้อย
“อาจารย์ปู่เยโหวเป็นนักเขียนบทระดับท็อปของคุนเผิงเรา ถ้าคุณยอมตกลงเรื่องนี้ เราพร้อมจะเซ็นสัญญาวันพรุ่งนี้เลยครับ”
“จริงเหรอครับ?”
“แน่นอนว่าจริงสิครับ”
“ผู้กำกับที่อาจารย์ปู่เยโหวชื่นชมมากคนนั้นคือใครเหรอครับ?”
จ่าวเหลยจ้องมองเจียงเฉิง
“ละครเรื่องนี้ต้องใช้ผู้กำกับที่มีประสบการณ์ จะหาใครสักคนมาทำแบบลวกๆ ไม่ได้หรอกนะครับ”
“เขาชื่อหลินตงครับ”
เจียงเฉิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
สีหน้าจ่าวเหลยเปลี่ยนไปเล็กน้อย ในฐานะโปรดิวเซอร์มือทองของเสินฮว่ากรุ๊ป เขาย่อมรู้ดีว่าใครคือหลินตง
เรื่องชักจะยุ่งแล้ว ทำไมผู้กำกับที่ปู่เยโหวชื่นชมถึงเป็นหลินตงไปได้ละ?
แน่นอ
