ตอนที่ 51 บทที่ไม่อาจปฏิเสธได้คนส่วนใหญ่มักจะอ่านนิตยสารจากหน้าแรกไปจนถึงหน้าสุดท้าย จึงยังไม่มีใครได้อ่านบทความสุดท้าย
ดังนั้น เมื่อทุกคนเห็นโพสต์นี้ก็ถึงกับหลุดหัวเราะออกมา
แต่เหตุการณ์นี้ก็ทำให้ทุกคนได้รู้ว่า ที่แท้ในนิตยสารฉบับนี้ ปู่เยโหวได้เขียนเรื่องสั้นไว้ถึงสองเรื่อง
ผู้อ่านที่ใจร้อนหลายคนจึงข้ามเนื้อหาตรงกลางไปอ่านเรื่องสุดท้ายให้จบในทันที
“โอโห!”
“สูตรที่คุ้นเคย!”
“รสชาติที่คุ้นเคย!”
หลังอ่านเรื่องสั้นทั้งสองจบ ผู้อ่านหลายคนต่างพากันสูดหายใจเฮือก
ภาวะโลกร้อนของบลูสตาร์ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขาแน่
‘ฉันนึกว่า “เก้าอี้นุษย์” ก็วิปริตพอแล้ว คิดไม่ถึงว่างานใหม่ของปู่เยโหวจะแหวกแนวยิ่งกว่า แถมยังปล่อยทีเดียวสองเรื่อง แต่ละเรื่องยิ่งเพี้ยนหนักขึ้นไปอีก!’
‘รสชาตินี้แหละ!’
‘หลังจากอ่านเรื่องสั้นสามเรื่องของปู่เยโหว ฉันก็ตกหลุมรักสไตล์ความมืดดำสุดขั้วแบบนี้ไปแล้ว’
‘ปู่เยโหว ฉันกลายเป็นแฟนคลับเหนียวแน่นของนายแล้ว’
‘คิดไม่ถึงเลยว่านิตยสารฉบับนี้ก็จะลงผลงานของปู่เยโหวอีก แถมสองเรื่องคราวนี้ก็ยังสร้างความเซอร์ไพรส์ได้เหมือนเดิม’
‘เธอเรียกนี่ว่าเซอร์ไพรส์งั้นเหรอ?’
‘สไตล์ดาร์กของเขามันน่ากลัวเกินไปแล้ว’
‘ฉันก็กลัวเหมือนกัน แต่เหมือนดูหนังสยองขวัญนั่นแหละ กลัวแต่ก็อดดูไม่ได้’
‘ส่วนตัวฉันชอบ “คำสาปของพระเจ้า” ที่สุด ถึงจะหนักหน่วง แต่ไอเดียแหวกแนวน่าสนใจ ตอนหักมุมทำลายล้างโลกนี่แจ๋วส
