“ลูกรัก แม่รู้ว่าลูกมีลูกยาก ไม่จำเป็นต้องซ่อนมันไว้หรอก ลืมเรื่องนั้น แล้วรับลูกบุญธรรมมาเลี้ยงก็ได้”
“แต่แกต้องหย่ากับเยี่ยนเสี่ยวเซี่ย!”
“เฮอะ ทำไมต้องหย่าน่ะเหรอ เพราะเธอนอกใจแกน่ะสิ แล้วเธอก็ท้องด้วย เอาละ ไปที่บริษัทเดี๋ยวนี้!”
เธอไม่ให้โอกาสลูกชายปฏิเสธ รีบวางสายทันที พลางแตะผมดัดลอนแล้วบ่นว่าควรย้อมผมเป็นสีเขียว
[แล้วก็ไปรวมตัวกันเหรอ?]
[ได้เวลาแล้ว มีเรื่องให้ซุบซิบเพียบเลย! ตอนนี้ฉันเหมือนเต่าในทุ่งแตง ที่กำลังกระโดดขึ้นลงด้วยความอยากรู้อยากเห็น]
[จะไปจับคนนอกใจเหรอ?! น่าตื่นเต้นชะมัด พาฉันไปด้วยสิ!]
[อย่าทำให้ต้องขายหน้ากันเลย นี่ไม่ใช่เรื่องที่น่ายกย่อง ใคร ๆ ก็อยากรักษาหน้า]
[ป้าเฝิงไม่ใช่คนอ่อนแอ ตอนเด็ก ๆ เธอเริ่มจากการตั้งแผงขายดอกไม้ พอโตขึ้นก็เกษียณกลับไปดูแลตัวเอง]
เมื่ออ่านกระแสความคิดเห็นที่แล่นผ่าน เธอก็เอ่ยเยาะเย้ย “ขายหน้าเหรอ? ถ้าสิ่งที่อาจารย์พูดเป็นความจริง พวกเขาต้องไร้ยางอายขนาดไหนถึงกล้าทำเรื่องนั้น ฉันจะปล่อยให้พวกเขาเสียหน้าต่อไป ในไลฟ์นี้มีคนเยอะแยะ ฉันจะโชว์หน้าพวกเขาไปเลย!”
[เห็นด้วย! มาดูกันว่าพวกไร้ศีลธรรมหน้าตาเป็นยังไง!]
[ต้องถ่ายไว้ ไม่อย่างนั้นเราจะรู้ได้ยังไงว่าไป๋ลู่พูดถูก? แต่ถ้าไป๋ลู่ทำนายผิด จะถือเป็นการแพร่ข่าวเท็จในที่สาธารณะหรือเปล่า?]
[ถ้าไม่เป็นอย่างที่ไป๋ลู่พูด ด้วยจำนวนคนดูที่เยอะขนาดนี้ นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ไป๋ลู่ไปจิบชาที่
