กเขาสองคนแล้ว
คนในครอบครัวลงความเห็นว่า จูซานจ้วงอายุมากกว่าเล็กน้อย ให้เลือกลูกสะใภ้ที่เก่งกล้าสักหน่อยจะได้จัดการเรื่องราวในเรือนได้ ส่วนจูซื่อหู่อายุน้อยกว่า ให้เลือกคนที่นิสัยอ่อนโยนสักหน่อย จะได้ไม่ผิดใจกันกับพี่สะใภ้
สาเหตุที่เลือกหลิวไป๋ฮวาก็เพราะได้ยินว่านางมีชื่อเสียงไม่เลว คนหรือก็เอาการเอางาน ทั้งยังสนิทสนมกับหลิวเยี่ยน คิดว่าถ้าสู่ขอเข้าเรือนมาพร้อมกันจะต้องมี ‘ครอบครัวปรองดองทุกประการรุ่งเรือง’ เป็นแน่แท้
เห็นได้ชัดว่าเป็นการเลือก ‘ตัวเลือกที่เหลือ’ แต่ก็ยังต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ช่างทำให้คนรู้สึกว่ายากจะยอมรับได้
ไม่มีใครทันสังเกตอารมณ์ของจูซื่อหู่ ส่วนจูซานเสิ่นและจูซื่อเสิ่นเจรจากันแล้วก็รีบบอกกล่าวต่อเย่อวี๋หราน ให้แม่สื่อเป็นคนออกหน้า แจ้งเจตนาของพวกนางออกไป จะได้จากไปโดยสะดวก
เรื่องวุ่นวายในครอบครัวผู้อื่น พวกนางไม่อยากชมดู ทั้งยังไม่อยากมีส่วนร่วมใด ๆ ทั้งสิ้น
เพื่อนบ้านยังคงเกลี้ยกล่อมภรรยาของหลิวเหวินเกินกับแม่สามี บอกว่าตอนนี้กำลังดูตัวกันอยู่ มาทะเลาะกันต่อหน้าคนเขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ทั้งยังกลัวว่าจะเกลี้ยกล่อมไม่สำเร็จ จึงแอบส่งคนไปตามตัวหลิวเหวินเกินจากทุ่งนากลับมา ซึ่งความจริงแล้วก็ไม่จำเป็นต้องไป เพราะหลิวไห่เซิงเห็นว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีจึงวิ่งไปเรียกคนก่อนหน้านี้แล้ว เพียงแต่ยังมาไม่ถึงเท่านั้น
หลิวไป๋ฮวาที่อยู่ในห้องได้ยินถึงตรงนี้ก็อดจะมีความหวังขึ้นมาไม
