บทที่ 349 แปลงโฉมหลานชายก่อนไปดูตัว
แน่นอน จูต้าและจูเอ้อร์ย่อมไม่กล้าพูดออกมาต่อหน้าเย่อวี๋หรานอยู่แล้ว เพราะกลัวว่าจะถูกตำหนิ
ขณะที่จูอู่ครุ่นคิดหาคำตอบอยู่ทั้งวัน ทางด้านเย่อวี๋หรานก็หาได้อยู่ว่าง ก่อนหน้านี้จูซานเสิ่นและจูซื่อเสิ่นขอให้นางไปช่วยสังเกตคู่ดูตัวของลูกชาย วันนี้จูปาเม่ยก็มาแจ้งเรื่องนี้พอดี
“ได้ บอกอาสะใภ้สามของเจ้าว่าข้าเปลี่ยนชุดสักครู่ ประเดี๋ยวจะตามไป”
จูปาเม่ยขานรับแล้ววิ่งออกไปทันที
เย่อวี๋หรานกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนใส่ชุดที่เรียบร้อยกว่าเดิม นางยังไม่ลืมกำชับให้หลินซานเม่ยและหลินซื่อเม่ยที่กำลังทำงานฝีมือในลานเรือนเฝ้าเรือนเอาไว้ให้ดี
พวกนางเพิ่งเก็บเกี่ยวมันเทศมามากขนาดนั้น ถ้าไม่มีคนเฝ้าอยู่ก็ไม่ปลอดภัย
สะใภ้สกุลจูก็หาได้ว่างงาน หลิ่วซื่อ หลิวซื่อ หลี่ซื่อ และหลินซื่อกลับจากบ้านเดิมมาแล้วก็เริ่มนำมันเทศออกมาหั่นเป็นแผ่นแล้วเอาไปตาก
เทียบกับมันเทศดิบแล้ว ในฤดูกาลเช่นนี้ มันเทศตากแห้งสามารถเก็บรักษาได้นานกว่า
พวกนางไม่รู้ว่าเย่อวี๋หรานยังมีแผนการขั้นถัดไปอีก เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น
เรือนหลังใหม่กว้างขวางกว่าเรือนหลังเก่า พวกนางหั่นมันเทศที่เรือนหลังเก่า จากนั้นค่อยนำมาตากที่เรือนหลังใหม่
หลินซานเม่ยและหลินซื่อเม่ยรับหน้าที่ทำงานฝีมือพลางเฝ้ามันเทศเหล่านั้นไปด้วย คอยพลิกมันเทศทั้งแบบแท่งและแบบแผ่นที่กำลังตากอยู่เป็นบางครั้งบางคราว
นอกจากแผ่นมันเทศดิบแล้ว ยังมี