ัดระวังก็มีพอกินจนถึงช่วงเก็บเกี่ยวแน่นอน
ถ้าไม่ได้จริง ๆ อย่างมากก็แค่เก็บมันเทศก่อนถึงเวลาก็ได้
นอกจากส่วนนี้แล้ว นางยังทำการค้ากับคนในหมู่บ้าน ขอเพียงพวกเขายังสามารถหาเงินได้ การค้าของครอบครัวก็ไม่มีทางหยุดชะงัก
ต่อให้หาเงินได้ไม่มาก แต่ใช้เงินส่วนนี้ไปซื้อธัญญาหารมาเติมเสบียงให้ครอบครัวก็สามารถทำได้ ไม่มีปัญหา
นอกจากนี้ นางกำลังรอขยายการค้าหลังการเก็บเกี่ยวมันเทศชุดแรกในฤดูใบไม้ผลิอยู่เลย
จูเหล่าโถวเห็นเย่อวี๋หรานพูดจบก็เดินจากไป ในใจไม่ค่อยปลอดโปร่งเท่าไหร่ รู้สึกว่าภรรยาผู้นี้ไม่ให้เกียรติเขามากขึ้นทุกวัน
พูดเสียดิบดีว่าถ้ามีอะไรก็จะมาเจรจากับเขา จะให้เกียรติเขาต่อหน้าคนนอก แต่ตอนนี้มีใครในหมู่บ้านที่ไม่รู้ว่าใครเป็นใหญ่ในครอบครัวนี้?
“พี่ใหญ่จู ที่จริงข้าไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ ทำไมคนที่เป็นตัวแทนสกุลจูไปเจรจาเรื่องต่าง ๆ กับเจ้าหน้าที่และผู้อาวุโสมักเป็นจูต้าเหนียงแต่ไม่ใช่ท่านล่ะเจ้าคะ? ท่านต่างหากที่เป็นเสาหลักของครอบครัว”
คิดถึงคำถามนี้ของแม่ม่ายฉินขึ้นมาคราใด จูเหล่าโถวก็คับข้องใจอย่างมาก
นอกจากแม่ม่ายฉินแล้ว ทุกครั้งที่อาจูจยามาถาม ‘เคล็ดลับ’ ในการเพาะปลูกกับเขา เขาล้วนตอบไม่ได้
ตอนแรกอาจูจยายังคิดว่าเขาไม่อยากพูด แต่เมื่อเวลาผ่านไป อาจูจยาจะมองไม่ออกเลยหรือ?
จูเหล่าโถวคิดว่า การที่พักหลังมานี้อาจูจยาไม่มาถามเรื่องเพาะปลูกกับเขาอีก แต่กลับเริ่มไปถามหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์แทนก็
