ยู่ตรงหน้าหม่าจิน แล้วคว้าผมของเขาไว้
หากเป็นการยั่วยุครั้งเดียว หลี่ลี่คงไม่อยากสนใจ แต่หม่าจินคนนี้ถูกสั่งสอนไปครั้งหนึ่งแล้ว กลับไม่รู้จักสำนึกผิด ซ้ำยังร้ายกาจเช่นนี้ หลี่ลี่จึงต้องให้บทเรียนอันเจ็บปวดที่เขาจะจดจำได้อย่างลึกซึ้ง
“อ๊า! อ๊า! อ๊า!”
หม่าจินร้องโหยหวนอย่างน่าสยดสยอง หนังศีรษะของเขาเกือบจะถูกหลี่ลี่กระชากออกมา เขาดิ้นรนอย่างสุดกำลัง
“ไอ้ลูกสุนัข! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ เจ้ากล้าตีข้า ข้าจะฆ่าทั้งตระกูลเจ้า!”
คำสาปแช่งมากมายหลั่งไหลออกมาจากปากของหม่าจิน
“อะไรนะ?”
หลี่ลี่สะบัดมืออย่างแรง หม่าจินร่วงลงพื้นทันที จากนั้นนางก็เหยียบลงไป เหยียบตรงใบหน้าของหม่าจินอย่างรุนแรง ทุกคนเห็นว่าใบหน้าของหม่าจินเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำในทันที! ฟันหลุด เลือดไม่หยุดพุ่งออกมาจากปาก
แกร๊ก!
หลี่ลี่เหยียบลงไปอีกครั้ง เหยียบกระดูกมือข้างหนึ่งของหม่าจินจนได้ยินเสียงกรอบแกรบ ภาพอันน่าสยดสยองนี้ทำให้ทุกคนตกใจกลัว
“หม่าจิน เจ้าคงไม่คิดว่าตอนนี้ข้ามีพลังแล้วสินะ? เฟยเซียน บางทีเจ้าคงคิดว่าข้าไร้ประโยชน์? ไม่ผิด ข้าเคยไร้ประโยชน์ พวกเจ้ารังแกข้า ตอนนี้ข้าแข็งแกร่งแล้ว พวกเจ้าก็จะได้รับผลลัพธ์เช่นนี้!”
ขณะพูด หลี่ลี่ก้าวไปข้างหน้าอย่างดุดันแล้วเตะอีกครั้ง เหยียบมือข้างหนึ่งของเฟยเซียนจนหักทันที
“แม้จะไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นอย่างไร แต่อย่างน้อยข้าก็ได้แก้แค้นให้หวังลี่สักครั้ง ฮึ ๆ ถือว่าเป็นดอกเบี้ยสองเท่าแล
