นนี้ขึ้นตั้งแต่ปีใหม่ก็ไม่ใช่การเริ่มต้นที่ดีเลยจริง ๆ
ตามกำหนดการเดิมวันนี้ต้องส่งศพหลินหมู่ขึ้นเขา กอปรกับเป็นช่วงข้ามปี ใครก็ไม่อยากลากถ่วงเวลาออกไป ผู้อาวุโสและเจ้าหน้าที่มาคุยกับเย่อวี๋หรานแล้วก็ตัดสินใจว่ายังคงส่งศพขึ้นเขาตามกำหนดเดิมดีกว่า ฝังเสร็จแล้วจะได้ยุติเรื่องราวโดยเร็ว
ทั้งยังบอกให้นางวางใจเรื่องหลินซานโก่วและเมียถงเกิน ในเมื่อความจริงทุกอย่างกระจ่างแล้ว พวกเขาจะต้องมอบคำอธิบายให้พวกหลินซื่อสามพี่น้องแน่นอน
“ผู้อาวุโส พวกท่านไปพูดกับเหลียนฮวาเถอะเจ้าค่ะ” เรื่องหลังจากนี้เย่อวี๋หรานไม่คิดจะตัดสินใจแทนหลินซื่อแล้ว
ในฐานะลูกสาว หลินซื่อต้องมีความคิดเห็นของตนเองแน่นอน ถ้านางก้าวก่ายมากเกินไปจะกระทบต่อความสัมพันธ์แม่สามีกับลูกสะใภ้ได้
ผู้อาวุโสและเจ้าหน้าที่เห็นนางออกปากเองแล้วก็โล่งใจไปตาม ๆ กัน รีบหันไปเจรจากับหลินซื่อ
หลินซื่อร้องไห้จนตาบวมแดง วันนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากเกินไป นางหมดสิ้นแรงกายแรงใจจะไปสนใจอะไรอีกแล้ว นางร้องไห้พลางบอกให้ผู้อาวุโสและเจ้าหน้าที่ของหมู่บ้านตัดสินใจแทนนางได้เลย
จวบจนยามนี้นางค่อยเข้าใจถ่องแท้ถึงความแตกต่างอันยิ่งใหญ่ระหว่างมีลูกชายกับไม่มีลูกชาย ถ้านางเกิดมาเป็นผู้ชาย เวลานี้ก็สามารถอยู่ที่เรือนจัดการเรื่องหลังของมารดาได้แล้ว
ทว่านางกลับเป็นลูกสาวที่ออกเรือนไปแล้ว จึงทำได้แค่ไหว้วานให้ญาติผู้ใหญ่ในตระกูลช่วยจัดการให้
“ฮือ ๆๆๆๆ…” นางร้องไห
