ูซาน ครั้นทราบว่าครอบครัวจะมีบัณฑิตในสักวันก็หาได้สนใจ แม้กระทั่งหลิ่วซื่อ หลิวซื่อ หลี่ซื่อ และหลินซื่อก็กำลังกินข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย ไม่สนใจเรื่องนี้สักนิด
มีเพียงจูเหล่าโถวคนเดียวที่คิดว่าเรื่องนี้สามารถดำเนินการได้ จึงสอบถามอย่างละเอียดยิ่งนัก จนถึงขั้นตกลงกับคนขายเนื้อแซ่หลี่ไว้แล้วว่า ถ้าลูกชายของเขาคนไหนร่ำเรียนทำอาหารได้ดี จะต้องให้อีกฝ่ายช่วยเหลือ ‘แนะนำ’ งานให้อีกแรง
คนขายเนื้อแซ่หลี่รับปากเป็นมั่นเหมาะ “จูต้าเหนียงฝีมือดีขนาดนี้ย่อมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”
เย่อวี๋หรานที่กำลังกินหัวผักกาดแดงได้แต่นิ่งงัน “…”
ถ้านางจำไม่ผิด ‘พ่อครัว’ ก็เหมือนจะจัดอยู่ในกลุ่มอาชีพที่ไม่อาจเข้าร่วมการสอบเคอจวี่ด้วยกระมัง?
เทียบกับหมูตุ๋นน้ำแดง หัวไชเท้าที่เคี่ยวในน้ำแดงมีรสชาติอร่อยเป็นพิเศษ นอกจากมีรสชาติของหมูตุ๋นน้ำแดงที่เข้มข้น ยังมีกลิ่นหอมที่เป็นลักษณะเฉพาะตัวของหัวไชเท้า หลังกินเนื้อหมูไปสองชิ้นตามด้วยหัวไชเท้า ก็พลันรู้สึกว่ารสชาติยอดเยี่ยมยิ่งนัก
แต่สำหรับคนที่ไม่ได้กินเนื้อบ่อย ๆ แต่เพิ่งจะได้กินหมูตุ๋นน้ำแดงเป็นคราแรกก็ยังไม่รู้สึกว่าอิ่มจุใจ ทั้งยังแอบรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ก็ช่วยคลายความอยากกินได้เหมือนกัน
“ท่านแม่ หัวไชเท้าก็อร่อยนะขอรับ แต่หมูตุ๋นน้ำแดงอร่อยกว่า” จูซื่อกินหมูตุ๋นน้ำแดงเสร็จ ตามด้วยหัวไชเท้าเคี่ยวน้ำแดง ขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับรสชาติอันเลิศล้ำ ในใจก็ยังอาลัยอาวร
