องมีคนพักแล้ว”
“ลำบากเหมียวจื่ออั๋งแล้ว เราไปสอบถามข้อมูลของคนเหล่านี้กันดีกว่า”
“คนอื่น ๆ กลับไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเองก่อน พอถึงเวลาค่อยว่ากัน”
เจียงชิงที่ได้พบกับภารกิจครั้งแรก หัวใจของเขาปั่นป่วน เขายกมือขึ้นซ้ำ ๆ “ศิษย์พี่รอง ฉันไม่ต้องพักก็ได้ ฉันจะไปหาข้อมูลด้วย!”
เฝ่ยไป๋ลู่กวาดตามองเขาหลายครั้ง
ทัศนคติเชิงบวก ควรค่าแก่การยอมรับ
ทว่า…
“ไม่ได้” กานว่างปฏิเสธทันทีตามคาด
เหมียวจื่ออั๋งรู้จักผ่อนรู้จักตึง บุคลิกไหลลื่น ทำให้ผู้คนไม่รู้สึกว่าถูกคุกคาม สามารถติดต่อผู้คนได้ง่ายกว่า
เจียงชิงทำงานอย่างหุนหันพลันแล่น ให้เขาไปสอบถามข้อมูล แต่ไม่ทำร้ายใครด้วยปากก็ถือว่าโชคดีแล้ว
ในฐานะศิษย์พี่รองของอีกฝ่าย กานว่างย่อมรู้พฤติกรรมของเจียงชิงเป็นอย่างดี ไม่ว่ายังไงก็ไม่เห็นด้วยกับการทำตัวอิสระเสรีของเจ้าตัว
เจียงชิงถูกปฏิเสธอีกครั้ง ทำให้เขาได้รับผลกระทบอย่างลึกซึ้ง
ไหล่ของเขาเหี่ยวเฉาและลู่ลง ราวกับมะเขือยาวที่ถูกน้ำค้างแข็ง
ด้วยจำนวนห้องมีจำกัด เฝ่ยไป๋ลู่กับหานเสียวเสี่ยวจึงถูกจัดให้อยู่ห้องเดียวกันโดยอัตโนมัติ
หานเสียวเสี่ยวไม่เต็มใจ แต่เพื่อสร้างความประทับใจให้กานว่าง เธอจึงทำได้เพียงบีบจมูกยอมรับมัน
ยังดีที่หลังจากเฝ่ยไป๋ลู่เข้าไปในห้อง ก็ตั้งใจไปที่ระเบียงเพื่อถ่ายทอดสดโดยไม่รบกวนเธอ
หานเสียวเสี่ยวพ่นเสียงดังเฮ้อ และนอนลงบนเตียงด้านที่แสงแดดส่องถึง
การเคลื่อนไหวของเธอไม่อาจหลุดรอดไปจ
