วันเวลาเริ่มผ่านไป
เซธจมดิ่งอยู่กับการสร้างเกมใหม่ของเขาโดยสมบูรณ์จนแทบไม่ได้ออกจากห้องทำงานเลย มีอยู่ไม่กี่ครั้งที่เขากลับไปนอนหอพัก หรือไม่ก็ไปโซนครัวเพื่อชงกาแฟ
ในช่วงแรก เขาใส่แค่ปริมาณน้อย ๆ
น้อย… เมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ ในกิลด์ แต่ไม่นานนัก เขาก็เทผงกาแฟครึ่งโหลลงในแก้ว ก่อนจะเติมน้ำสักหน่อยแล้วยกดื่ม
เขากลายเป็นคนเสพติดกาแฟไปเสียแล้ว
ภาพเช่นนั้นกลายเป็นสิ่งที่พบได้บ่อยภายในแผนกกักกัน จนผู้คนเริ่มเรียกเขาว่า ‘ผีเร่ร่อน’ ประจำแผนก
ด้วยรอยใต้ตาดำคล้ำ สีหน้าหม่นหมอง และแผ่นหลังค่อมงอนั้น ทำให้เขาดูไม่ต่างจากผีแม้แต่น้อย
โชคดีที่ทุกคนชินชากับภาพแบบนั้นแล้ว จึงไม่มีใครคิดมากเท่าไหร่
อีกทั้งเป็นเพราะมีเรื่องสำคัญกว่าที่ดึงความสนใจของพวกเขาไป
อาทิเช่น การมาเยือนกะทันหันขององค์กร
เหตุการณ์คราวนั้นถือว่าเป็นประเด็นใหญ่จนทุกคนในแผนกกักกันพากันนั่งไม่ติด ทว่าโชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากนัก เพราะพวกเขามาเพื่อจัดการเรื่องชายบิดเบี้ยวเท่านั้น หลังจากผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง พวกเขาก็จากไป
คำตัดสินสุดท้ายคือ ชายบิดเบี้ยวเป็นความผิดปกติระดับเมลาส
ไม่ถึงกับเป็นระดับธรอล แต่ก็เกือบจะใช่แล้ว
ผลที่ตามมาคือ ทางกิลด์ได้รับคะแนนไปจำนวนไม่น้อย และตอนนี้พวกเขาก็ขยับเข้า
