ผมไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว
หลังจากออกมาจากห้อง ‘สอบสวน’ สิ่งแรกที่ผมทำคือมุ่งหน้าไปยังห้องเก็บของเพื่อหยิบกระเป๋าตัวเอง
‘ดูเหมือนของจะอยู่ครบหมดนะ’
ตั้งแต่มีดไปจนถึงแล็ปท็อป ล้วนไม่มีร่องรอยการถูกแตะต้อง ผมถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“มีดไม่เป็นอะไร ขอบคุณพระเจ้า”
ก่อนหน้านี้ผมกังวลเกี่ยวกับมันมาก แต่ก็เบาใจเมื่อเห็นว่ามันยังคงอยู่ดี สิ่งเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกเศร้าเล็กน้อยคือการต้องเสียคุณฮักส์ไป ถึงแม้ผมจะซื้อใหม่ได้ แต่ราคาของมันก็ไม่ใช่น้อย ๆ เลย
‘ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยขอให้พวกเขาเอามาคืนทีหลังก็ได้’
เท่าที่ผมรู้ พวกเขาได้ส่งทีมเข้าไปในรอยแยกและกำลังตรวจสอบสถานการณ์กันอยู่ ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเขาก็น่าจะพบตุ๊กตาหมีด้วย ผมแค่ต้องมาขอคืนเอาทีหลัง
พอนึกถึงเจ้าหมี ริมฝีปากพลันกระตุก ดวงตามองแขนตัวเอง
ท่าทีของมิเรลล์กับดรีมวอล์กเกอร์ แค่คิดผมก็รู้สึกปวดหัวแล้ว
สองตนนั้น…
พวกเขาต้องไม่พอใจกับสถานการณ์นี้แน่นอน
‘ฉันคงต้องซื้อขนมกับของกินเล่นเยอะ ๆ ไปง้อให้เธอยอมยกโทษให้’
ส่วนดรีมวอล์กเกอร์…
เอาเถอะ มันโดนโขกสับจนชินแล้วแหละ
ผมก็แค่ต้องให้เศษผลึกมันเพิ่ม
‘พอเอาเศษผลึกให้กิน เดี๋ยวมันก็แฮปปี้เอง’
ปัญหาของจริงเพียงอย่างเดียวเลยคือการหาเศษผลึกเหล่านั้น ผมจะไปหาพวก
