โหรวตันกับทงเหอตัน พ่อได้ปรึกษากับมหาบุรุษผู้ดูแลสำนัก และขอโควต้าให้เจ้าได้ทดลองใช้ยาก่อน เจ้าไม่ใช่อยากจะเพิ่มพลังวิชาให้เร็วขึ้นหรอกหรือ? นี่เป็นโอกาสที่ดีนะ”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวชิงซาน หลี่ลี่ยิ่งรู้สึกหดหู่ เพราะเรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะเขา
หากเป็นก่อนหน้านี้ เมื่อได้ยินข่าวเช่นนี้ หลิวเหมยเอ๋อร์คงจะดีใจมาก แต่ตอนนี้นางกลับแสดงท่าทีเฉย ๆ
ในฐานะนักปรุงยา หลิวเหมยเอ๋อร์ย่อมรู้ดีถึงสรรพคุณของยาฮว่าโหรวตัน แม้ว่ายาฮว่าโหรวตันจะเป็นยาที่หายาก แต่เมื่อเทียบกับรากกระดูกวิญญาณพันปีแล้วก็ไม่อาจเทียบกันได้เลย เมื่อมีรากกระดูกวิญญาณพันปีแล้ว หลิวเหมยเอ๋อร์ย่อมไม่สนใจยาฮว่าโหรวตันอีกต่อไป
“เหมยเอ๋อร์เป็นอะไรไป? เจ้าควรจะดีใจสิ! ยาฮว่าโหรวตัน เจ้าไม่น่าจะไม่รู้นะ! มันช่วยให้ความเร็วในการฝึกฝนของเจ้าเพิ่มขึ้นหลายเท่านะ!”
ย่าหลิวรู้สึกแปลกใจ นางรู้สึกคลุมเครือว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวพันกับหลี่ลี่อย่างแน่นอน
