ให้ ส่วนไคล์ถลึงตาใส่ผม การประชุมดำเนินต่อไป หัวหน้าทีมหันไปจดจ่ออยู่กับแท็บเล็ตบนโต๊ะ
“เราส่งหน่วยสอดแนมเข้าไปตรวจสอบรอยแยกแล้ว สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่เราค้นพบคือ มีแค่คนที่เป็นลำดับชั้นที่สี่หรือต่ำกว่าเท่านั้นที่เข้าไปได้ ดูเหมือนว่ามันจะนำไปมิติคู่ขนาน ไม่ใช่เกตซะทีเดียว แต่เป็นบางสิ่งบางอย่างที่ต่างออกไป เราไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย”
น้ำเสียงของหัวหน้าทีมฟังดูเคร่งขรึมขณะพูด
“ทางเรายังหาข้อมูลเกี่ยวกับมิติคู่ขนานนั้นได้ไม่มากเท่าไหร่ เพราะการเชื่อมต่อกับหน่วยสอดแนมขาดหายไปค่อนข้างเร็ว แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราแน่ใจคือ เขายังมีชีวิตอยู่”
เขายังมีชีวิตอยู่…?
ผมประหลาดใจเล็กน้อยที่ได้ยินประโยคนี้
เดี๋ยวนะ ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่และพวกเรากำลังจะโดนส่งตัวลงไป นั่นไม่ใช่หมายความว่า…
“นี่เป็นภารกิจช่วยเหลือ เป้าหมายของพวกคุณคือตามหาหน่วยสอดแนมคนนั้นและรีบกลับออกมา ในขณะเดียวกัน ผมก็อยากให้พวกคุณบันทึกภาพสถานที่และเก็บข้อมูลมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะไหวด้วย”
หัวหน้าทีมกดลงบนแท็บเล็ต และวิดีโอหนึ่งก็เริ่มเล่น
มันเป็นภาพย้อนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหน่วยสอดแนม
“ถึงเราจะได้ยินและเห็นสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ แต่เราสื่อสารกับเขาไม่ได้เลย ก็อย่างที่พวกคุณเห็นนั่นแหละ ห
