ัวลงเล็กน้อย แต่จำนวนก็ยังถือว่าสูงมากอยู่ดี และรายได้โดยรวมที่ได้รับก็น่าประทับใจเช่นกัน
‘น่าเสียดายที่ด็อกหักส่วนแบ่งไปเยอะพอสมควร แต่ฉันจะบ่นอะไรได้ล่ะ ยังไงมันก็เป็นเงินก้อนใหญ่อยู่ดี’
ด็อกหักส่วนแบ่งจากการวางขายเกมค่อนข้างโหด
เท่าที่จำได้ก็ประมาณยี่สิบถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์
มันก็น่าหงุดหงิดอยู่เพราะผมเป็นคนลงแรงทำทุกขั้นตอน แต่ในทางกลับกัน พวกเขาก็เป็นแพลตฟอร์มให้ผมได้วางขายเกม
บ่นไปก็เปล่าประโยชน์
“เบิกเงินเลยก็ไม่ได้อีก แย่ชะมัด…”
กองเงินใหญ่ยักษ์อยู่ตรงหน้าแต่ผมกลับแตะต้องไม่ได้ เห็นแล้วก็น่าหดหู่ใจไม่น้อย
‘โอ้ะ ใช่สิ’
ทันใดนั้น ผมก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
“เดี๋ยวก่อน ยอดนี้มันรวมภาษีหรือยัง?”
ฝ่ามือทั้งสองข้างยกขึ้นปิดใบหน้า ศีรษะฟุบลงกับโต๊ะ
ผมลืมคิดเรื่องภาษีไปเสียสนิท แค่คิดถึงมันก็ทำเอาหัวใจห่อเหี่ยวแล้ว ถ้ากหมายภาษีของโลกนี้เป็นเหมือนอย่างเก่าล่ะก็ เตรียมจูบลาเงินไปครึ่งหนึ่งได้เลย
ไอ้ภาษีเฮงซวย!
“ไม่ได้การล่ะ ฉันต้องคุยเรื่องนี้กับไคล์ให้ได้”
กหมายภาษีในโลกนี้มันต้องแตกต่างกันบ้างสิ ใช่ไหม?
‘หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ…’
ไม่ว่าจะโลกนี้หรือโลกผม ภาษีก็เป็นเรื่องน่ารำคาญสำหรับผมเสมอ
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนดึงผมออกจากห้วงความคิด ผมกะพริบตา หยิบโ