อย่างไรก็ตาม ขงชิวยังไม่ทันเข้าใกล้หนิงหนิง ก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งมาจากด้านหลัง เร็วดั่งสายฟ้า คว้าตัวขงชิวกดลงกับพื้นในพริบตา
เป็นโจวเฉิงซื่อ
ขงชิวพยายามดิ้นรน แต่ไม่มีประโยชน์
วิกฤติถูกจัดการเรียบร้อยก่อนที่ทุกคนจะทันรู้ตัวด้วยซ้ำ
[เฮ้ย จัดการเสร็จแล้วเหรอ เร็วเกินไปแล้วนะ?]
[ใช้มือเดียวเลยเหรอเนี่ย เจ๋งจริง ๆ]
[ใช้มือเดียวก็ปราบผีร้ายได้เลย หน่วยสืบสวนพิเศษมีคนเก่งแบบนี้ด้วยเหรอ?!]
[คราวหน้าใครจะบอกว่าหน่วยสืบสวนพิเศษไร้ประโยชน์ ระวังฉันจะต่อยเอานะ]
[อ๊าาา พี่ชายคนนี้หล่อมากเลย!]
“ปล่อยฉันนะ!” ขงชิวไม่คิดว่าจะมีคนที่สามารถจัดการเขาได้ง่ายดายขนาดนี้ เขาโดนกดจนร่างไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย
โจวเฉิงซื่อก้มตัวลง เข้าไปกระซิบที่ข้างหูของขงชิว ด้วยน้ำเสียงเบา ๆ “ขงลี่ ฉันแนะนำให้คุณหยุดดิ้นรนได้แล้ว”
ขงชิว หรือก็คือขงลี่ ร่างกายแข็งค้างไป เขาหันกลับไปมองที่โจวเฉิงซื่อด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เป็นไปได้ยังไง? พวกคุณรู้ได้ยังไง?”
เฉินมู่ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ ไม่รู้ว่าเขามาตั้งแต่เมื่อไร เขาย่อตัวลง แล้วพูดเสียงเบา “คุณคิดว่าแค่ทำตัวให้ดูเด็กลง แล้วพวกเราจะจำคุณไม่ได้งั้นเหรอ?”
ขงลี่ก้มศีรษะลง ไม่ขยับตัวอีกต่อไป เหมือนไก่ตัวผู้ที่แพ้การต่อสู้
หน่วยสืบสวนพิเศษรีบไปแก้มัดให้กับแขกรับเชิญที่ถูกมัดไว้ทันที
คนหลายคนถูกมัดนานเกินไป พอถูกแก้มัดทั้งตัวก็ชา ยืนไม่อยู่
แม้ว่าขงลี่จะไม่ดิ้นรนแล้ว แต่ดอกฮิกั
