วเห็นคนมากมายขนาดนั้น ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
เขาจ้องมองดอกฮิกันบานะสีแดงที่ถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่านบนพื้น รู้สึกตกใจยิ่งขึ้น
“พวกคุณหาที่นี่เจอได้ยังไง?”
คนที่เป็นหัวหน้า ซึ่งก็คือเฉินมู่พูดว่า “ก็มาแบบนี้แหละ”
เขาไม่ลืมที่จะปลอบใจแขกคนอื่น ๆ ที่ถูกมัด “ขอโทษด้วยนะ จริง ๆ เราน่าจะมาเร็วกว่านี้ แต่ไปยืมไฟมา เลยเสียเวลาไปหน่อย”
เหลียงชิงฮวนถึงกับร้องไห้ออกมาแล้ว “ทำไมพวกคุณเพิ่งจะมาล่ะ”
ส่วนขงชิวก็มีเหงื่อเย็นเยียบไหลออกมาเป็นสาย
คนอื่นอาจจะไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเฉินมู่
แต่ขงชิวเข้าใจ
ดอกฮิกันบานะสีแดงไม่ใช่ดอกไม้ธรรมดาที่ไฟธรรมดาจะเผาให้ตายได้ สิ่งที่มาจากนรก ย่อมต้องอาศัยไฟจากนรกเท่านั้นจึงจะเผาทำลายมันได้
นั่นหมายความว่า เรื่องของเขานั้น ทางปรโลกได้รับรู้เรื่องแล้ว
เขารู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
แต่นอกจากคนของหน่วยสืบสวนพิเศษไม่กี่คน ก็ไม่มีอะไรผิดปกติอื่นใด
เฉินมู่ “กำลังตื่นตระหนกอยู่เหรอ? สบายใจได้ มีแค่พวกเราเท่านั้น อย่างไรเสียเรื่องนี้ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องรบกวนคนด้านล่าง”
ขงชิวอยากจะหัวเราะจริง ๆ
ช่างเป็นคำพูดที่ไม่รู้จักละอาย
ตอนแรกก็เป็นเพราะความประมาท ถึงได้ทำให้เรื่องบานปลายขนาดนั้น
ขงชิวโกรธมาก นี่มันเป็นการดูถูกเขาโดยตรง
งั้นเขาก็จะให้พวกมันรู้ซะบ้างว่า การดูถูกเขาจะมีจุดจบแบบไหน
เฉินมู่ “ตอนนี้ คุณถูกเราล้อมไว้แล้ว รีบปล่อยตัวคนแล้วเดินตามเรามาดี ๆ”
ขงชิวหัวเราะออกมาพรืด
