เธอแล้ว
“ฉันคิดว่าแฟนคลับที่เกลียดเธอพูดถูก ถ้าเธอเอาความพยายามที่ใช้ในชีวิตประจำวันไปใช้กับการแสดงบ้าง ฝีมือการแสดงของเธอก็คงไม่ห่วยแตกขนาดนี้”
เจียงเจินฟังจบแล้วหยุดร้องไห้ ตอนนี้เธอสงบลงแล้ว
“ขอโทษนะ” เธอพูด
เหลียงชิงฮวนหน้าตาเย็นชา ในยามเป็นตาย เธอก็ขี้เกียจแกล้งทำแล้วเหมือนกัน
“เจียงเจิน ฉันทำงานหนักเพื่อเธอมาตลอด อดทนกับนิสัยคุณหนูของเธอมานานแล้ว แต่เธอคงไม่เห็นหัวกันเลยสินะ แม้แต่คนที่ฆ่าหมายังลังเลสักหน่อย แต่เธอนี่ไม่ลังเลเลยสักนิด รีบส่งฉันไปตายทันทีเลยงั้นเหรอ”
เจียงเจิน “เธอไม่จำเป็นต้องพูดถึงตัวเองแบบนั้น เธอเป็นคนไม่ใช่หมานี่”
เหลียงชิงฮวนหัวเราะเย็นชา “ฮึ ยังจะเสแสร้งอีกเหรอ เธอเอาการเสแสร้งจารึกลงในกระดูกจริง ๆ นะ ตอนนี้ยังอยากถือว่าฉันเป็นคนอยู่อีกเหรอ”
[เอ่อ ตอนนี้เกิดอะไรขึ้น พี่น้องกลายเป็นศัตรูกันหรือ?]
[จากบทสนทนาของพวกเขา คุณคิดว่าความเป็นไปได้ที่พวกเขาเป็นพี่น้องกันมีมากแค่ไหน]
เจียงเจิน “พูดว่าฉันไม่ได้มองเธอเป็นคน แล้วฉันเคยปฏิบัติต่อเธอไม่ดียังไง? ทรัพยากรอะไรที่เธอต้องการ ฉันก็ให้เธอทั้งนั้น ถ้าไม่มีฉัน เธอจะยืนอยู่ในตำแหน่งที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ได้เหรอ?”
เหลียงชิงฮวนโต้กลับทันที “พูดเหมือนกับว่าเธอเต็มใจให้ฉันอย่างนั้นแหละ ที่ฉันได้รับทรัพยากรจากมือเธอ นั่นก็เพราะความสามารถของฉันเอง ฉันต้องคอยสังเกตคำพูดและท่าทางทุกวัน ต้องเดาความคิดของเธอเจ้าหญิงน้อย ต้อ
