หนิงหนิง “พวกคุณไปได้เลย มันจะไม่ทำร้ายพวกคุณหรอก”
‘มัน’ ในที่นี้ชัดเจนว่าหมายถึงหมาป่าสีดำ
ทีมกู้ภัยลังเลเล็กน้อย แต่ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจที่จะเชื่อหนิงหนิง
ถ้าหนิงหนิงเป็นคนพูด ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม
พวกเขาอุ้มกวางน้อย เดินกลับไปทางที่พวกเขาวิ่งหนีมา
หนิงหนิงให้กล้องตามไปด้วย
ซูเจาอุทานว่า “ฉันลืมมันไปได้ยังไง ใช่แล้ว นี่มันมีความจริงพร้อมอยู่แล้วนี่นา”
หนิงหนิง “มาดูกันเถอะ ดูว่าใครกำลังโกหก” กล้องตามทีมกู้ภัยกลับไปตามเส้นทางที่มา
ยิ่งเข้าใกล้ เสียงวุ่นวายก็ยิ่งดังขึ้น
สามารถได้ยินเสียงร้องของสัตว์เล็ก ๆ หลากหลายชนิด
พวกเขาที่ใช้ชีวิตติดต่อกับธรรมชาติและสัตว์เล็ก ๆ ทั้งวัน ได้ยินเสียงร้องของสัตว์มากมาย และยังสามารถแยกแยะอารมณ์ของสัตว์บางชนิดในขณะที่ส่งเสียงได้อีกด้วย
เสียงเหล่านี้ฟังดูมีความสุขมาก
พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีวันที่สัตว์กินพืชและสัตว์กินเนื้อจะสามารถอยู่ในฉากเดียวกัน สถานที่เดียวกัน และเล่นสนุกด้วยกันแบบนี้ได้ ฟังดูเหมือนเวทมนตร์มาก
สมาชิกทีมกู้ภัยรู้สึกกังวลใจ ไม่แน่ใจว่าควรเดินหน้าต่อไปหรือไม่
แต่เมื่อนึกถึงภารกิจที่ตนแบกรับอยู่ คือการบอกความจริงให้ทุกคนรู้
และยังเป็นเพราะพวกเขาก็อยากรู้อยากเห็นด้วยว่า ตอนนี้สถานที่นั้นเป็นอย่างไร
พวกเขาจึงตัดสินใจรวบรวมความกล้าแล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปทีละก้าว
สัตว์ทั้งหลายมีความไวต่อความรู้สึกอย่างมาก พวกมันได้ยินเสียงฝีเ
