ขาเห็นกวางน้อยที่เพิ่งไปจากพวกเขา กำลังกระโดดโลดเต้น วิ่งไปทางหมาป่าดำ
เมื่อวิ่งมาใกล้หมาป่าดำ มันก็หยุดกะทันหัน ก้าวเท้าช้าลง ดูเหมือนจะลังเลอยู่บ้าง
หมาป่าดำลืมตาที่หรี่อยู่ครึ่งหนึ่ง จ้องมองอยู่ตลอด
กวางน้อยรวบรวมความกล้า วิ่งไปตรงหน้าหมาป่าดำ ร่างเล็ก ๆ ของมันเมื่อเทียบกับหมาป่าดำแล้ว ก็เล็กเกินไปมาก
มันเงยหน้าขึ้นมองหมาป่าดำ
หมาป่าดำก้มหัวลง มันใช้หน้าผากของมันมาแตะที่หน้าผากของกวางน้อย กวางน้อยดีใจมาก ถูไถหน้าผากของตัวเองกับหมาป่าดำ จากนั้นก็กระโดดอย่างร่าเริงอยู่ข้าง ๆ มัน
[ว้าววว ช่างเป็นภาพที่สวยงามอะไรเช่นนี้]
[ฮือ ๆ ช่างน่าซึ้งใจ กวางน้อยกลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว]
[ไอ้ขงชิวเอ๊ย ที่ปากมันพูดออกมา ไม่มีคำจริงสักคำ นี่หรือคือวิธีที่ศัตรูควรจะโต้ตอบกัน?]
[ตอนแรกกวางน้อยยังไม่กล้าเข้าไป แต่หมาป่าดำไม่ได้ตำหนิ และให้อภัยมันก่อน]
[กวางน้อยต้องถูกขงชิวข่มขู่แน่ ๆ ขำตาย แล้วใครกันแน่ที่ข่มขู่ใคร น่าแปลกที่ขงชิวโกหกได้อย่างเป็นธรรมชาติ ที่แท้ก็เพราะเป็นสิ่งที่ตัวเองทำเอง]
[วันนั้นที่หมาป่าดำเดินจากไปเอง ก็เป็นเพราะกวางน้อยถูกช่วยไปแล้วใช่ไหม มันคงไว้ใจคนในทีมกู้ภัยพวกนี้]
[ตอนนี้ฉันสงสัยว่า ที่ขงชิวบอกว่าเขาความจำเสื่อมนั้น จริงหรือเปล่ากันแน่]
[ฉันจำได้ว่าหนิงหนิงเคยสงสัยว่าการสูญเสียความทรงจำของขงชิวเป็นเรื่องโกหก โดยทั่วไปถ้าหนิงหนิงมีข้อสงสัย มันหมายความว่าคนคนนั้นมีปัญหาแน่นอน]
