[แต่ก็ไม่แน่เสมอไป บางทีขงชิวอาจจะเข้าใจผิดเองก็ได้]
[หา? เขาเองไม่ใช่หรือที่บอกว่าเขาสามารถสื่อสารกับสัตว์เล็ก ๆ ได้ แล้วพวกสัตว์เล็ก ๆ ไม่ได้บอกเขาหรอกหรือว่าหมาป่าดำไม่ใช่ศัตรูแต่เป็นเพื่อนน่ะ?]
[ขงชิวไม่เคยพูดเลยนะว่าเขาสามารถสื่อสารกับสัตว์ได้ นั่นไม่ใช่พวกคุณเองหรอกหรือที่พูดกันเอง?]
[ขงชิวไม่ใช่แม่มดนะ คุณคงไม่ได้คิดจริง ๆ หรอกว่าเขาเข้าใจภาษาสัตว์ได้ใช่ไหม? เรื่องสื่อสารหรือไม่สื่อสาร ก็เป็นแค่สิ่งที่พวกคุณพูดกันเองทั้งนั้นไม่ใช่หรือ?]
[ไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงตอนนี้แล้ว ยังมีคนออกมาพูดแก้ต่างให้ขงชิวอีกล่ะ นี่มันแค่พูดตาบอดทั้ง ๆ ที่ตาไม่บอดชัด ๆ]
[ไม่สนใจเรื่องของขงชิวแล้ว ตอนนี้สถานการณ์คือ เหตุการณ์ผิดปกติในป่านี้เห็นได้ชัดว่าไม่เกี่ยวกับหมาป่าดำเลยนี่ ตอนนี้เจินเจินกับพวกเขากำลังจะไปชมวิวแต่ไม่รู้ว่าจะเจออะไร มันอันตรายมากนะ!]
[กองถ่ายล่ะ รีบแจ้งแขกรับเชิญให้หยุดเดินหน้าสิ ไม่ต้องเดินต่อไปข้างหน้าแล้ว!]
[ใช่ รีบเถอะ ถ้าเดินต่อไปข้างหน้าอีก อาจจะไม่ทันแล้วนะ]
…
ผู้ชมรู้สึกร้อนใจมาก
ทีมผู้กำกับก็กำลังร้อนใจมากเช่นกัน
เจียงซั่วถามออกมาไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว “ยังติดต่อไม่ได้อีกเหรอ”
เหงื่อที่หน้าผากของเขาไหลไม่หยุด
มันแปลกจริง ๆ สัญญาณถ่ายทอดสดก็ปกติดี เครื่องก็ไม่มีปัญหา แต่พอพยายามติดต่อแขกรับเชิญผ่านกล้องถ่าย ก็พบว่าติดต่อไม่ได้เสียที
ในภาพถ่ายทอดสด เหล่าแขกรับเชิญกำลั
