้สึกดีอยู่ในใจ เธอก็ได้ยินเสียงร้องของสัตว์ต่าง ๆ แล้วรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่ามันต้องเกี่ยวข้องกับปีศาจหมาป่าแน่ ๆ
“ใช่ไหม? ชิวชิว?” เธอถามขงชิว
แต่ขงชิวกลับไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่ ไม่ได้ตอบเธอแต่กลับจ้องมองไปยังทิศทางที่เสียงลอยมาอย่างเหม่อลอย
“ชิวชิว?” เจียงเจินเรียกอีกครั้ง
“คุณพูดถูก เราคิดเหมือนกันเลย” ขงชิวหันมายิ้มให้เธอ
เจียงเจินดีใจมาก ขงชิวสามารถสื่อสารกับสัตว์เล็ก ๆ ได้ ในเมื่อเขาพูดแบบนี้ ก็คงไม่มีทางเป็นเรื่องโกหกแน่นอน
“งั้นเราไปกันเร็ว ๆ เถอะ อย่างที่ผู้กำกับบอก ถ้าไปช้า เราอาจจะไม่ได้เห็นสวนดอกแพร์แล้ว” เธอนำหน้าวิ่งไปข้างหน้าอย่างมีความสุข
ทำเอาผู้ชมที่อยู่หน้าจอแทบโกรธจนตาย
[ไปไหนกัน อันตรายนะ! รีบกลับมาเร็ว!]
[ขงชิวนี่กล้าโกหกจริง ๆ เหรอ ยังจะดีใจที่ปีศาจหมาป่าถูกจับอีก ไปให้พ้นเลยนะ แกฟังรู้เรื่องจริง ๆ หรือเปล่า?]
[ตอนนี้ฉันสงสัยอย่างหนักว่า ทุกคำพูดที่ออกมาจากปากขงชิวเป็นความจริงหรือเปล่า]
เดิมทีผู้ชมยังคิดว่าอาจจะมีความเข้าใจผิดอะไรสักอย่าง ทำให้ขงชิวเข้าใจผิดไป
แต่ตอนนี้พวกเขาเริ่มสงสัยขงชิวแล้วว่า เขากำลังโกหกจริง ๆ หรือเปล่า
[1] องุ่นเปรี้ยว เป็นสำนวน หมายถึง การหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง เพื่อลดทอนคุณค่าของสิ่งที่ตนเองไม่สามารถครอบครองหรือทำให้สำเร็จได้
