บทที่ 463 เห็นได้ชัดว่าเป็นวิญญาณผู้พิทักษ์
สัตว์ต่าง ๆ มารวมตัวกันเป็นฝูง สัตว์ที่โดยปกติแล้วเมื่อพบกันก็ต้องเป็นศัตรูกัน ไม่ก็คุณตาย ไม่ก็ฉันอยู่
พวกสัตว์ที่มีชีวิตอยู่ด้วยกฎของป่า ซึ่งผู้แข็งแรงกว่าเขมือบผู้อ่อนแอกว่า ตอนนี้กำลังมารวมตัวกัน
พวกมันพุ่งทะยานมาด้วยกันจากทิศทางเดียวกัน
จากระยะไกล ยังมองไม่เห็นเงาของพวกมัน แต่แผ่นดินที่อยู่ใต้เท้าส่งเสียงทึบ ๆ ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะมองไปยังต้นเสียง
และแล้วพวกเขาก็เห็นมัน เห็นสัตว์มากมาย สัตว์นับไม่ถ้วน รวมตัวกันเป็นฝูง มุ่งหน้าตรงมาทางพวกเขาอย่างไม่ลังเล
“หลบเร็ว!” คำเตือนจากหนิงหนิงทำให้คนที่กำลังตกอยู่ในความตกใจได้สติกลับมา
แต่จะหลบไปทางไหนล่ะ สัตว์มากมายขนาดนี้ ไม่มีที่ให้หลบเลย
พวกมันเหมือนกองทัพที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี ไร้ความปรานีและเย็นชา แม้จะเห็นมนุษย์ที่แข็งแกร่งกว่าพวกมัน ทว่าก็ไม่ได้หยุดฝีเท้าลง
หนิงหนิงใช้มือซ้ายจับหนิงเหนียน มือขวาหิ้วซูเจา แล้วเหยียบต้นไม้กระโดดขึ้นไป นั่งลงบนกิ่งไม้
ส่วนคนอื่น ๆ ก็ปีนขึ้นต้นไม้อย่างทุลักทุเล หลบหลีกฝูงสัตว์ที่วิ่งมาอย่างหวุดหวิด
เมื่อมองลงไปจากบนต้นไม้ ก็เห็นเป็นเงาดำทะมึนไปทั้งหมด มีสัตว์หลากหลายชนิดมารวมกันอยู่ที่นี่
คุณสามารถเห็นกระรอกนั่งอยู่บนบ่าของหมี เคลื่อนที่ไปด้วยกัน
ถ้าตกลงไป รับรองไม่รอดแน่นอน
ต้นไม้ส่ายไปมา พวกที่ขี้กลัวหน่อยก็ร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัว แล้วถูกคนข้าง ๆ ต
