้นมาจริง ๆ แล้วตอนนี้ เขาสั่งว่า “อุ้มกระต่ายตัวนี้ไว้ ห้ามปล่อยลงก่อนที่หมาป่าจะถูกจับได้”
หนิงหนิงถาม “คุณแน่ใจเหรอว่า แค่นี้ก็พอแล้ว?”
จ้าวฉี่หมิง “จะได้หรือไม่ได้ ลองดูก็รู้เอง”
ครั้งนี้ เขามีความมั่นใจเต็มเปี่ยม
พิธีกรรมเริ่มขึ้นอีกครั้ง
ความผิดพลาดเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ใช่แค่มนุษย์เท่านั้นที่เหนื่อยล้า หมาป่าก็เช่นกัน
เมื่อถึงช่วงสุดท้ายที่สำคัญ ก็ใช้ยันต์คาถาเป็นเชือก ยันต์คาถาที่ลุกไหม้ลอยเข้าไปหาหมาป่าในใจกลางค่ายกล
และในที่สุด หมาป่าก็เปล่งเสียงคำรามออกมาเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ที่พบกัน
เสียงร้องของมันฟังดูเจ็บปวดอย่างมาก ทำให้คนที่ได้ยินรู้สึกหวั่นไหวในใจ
