นพวกนั้นล้อมกันเป็นวงกลม
พวกเขาหลับตาแน่น ปากพึมพำบทสวดบางอย่าง เหนือศีรษะของแต่ละคนมียันต์คาถาลอยอยู่ ส่องประกายแสงสีทอง
[เฮ้ย ฉันเห็นการปฏิบัติของสำนักเซียนเป็นครั้งแรก มันเหมือนฉากที่บรรยายในนิยายจริง ๆ เลย]
[มันยิ่งใหญ่มาก ความน่าเชื่อถือเพิ่มขึ้นเยอะเลย ดูเหมือนว่าสำนักเซียนมีคนที่ทำงานจริง ๆ อาจจะเป็นเพราะก่อนหน้านี้ไม่ค่อยได้ประชาสัมพันธ์ พวกเราเลยเห็นแต่ตระกูลจี๋อยู่หน้าฉากโอ้อวดตลอด]
[ฉันยอมรับว่า อคติที่ฉันมีต่อสำนักเซียนได้เปลี่ยนไปบ้างแล้ว]
[นี่เขาล้อมอะไรอยู่น่ะ ให้ฉันดูหน่อยได้ไหม]
…
จ้าวฉี่หมิงที่มีใบหน้าที่หยอกเย้าตลอดเวลา ในที่สุดก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นที่แตกต่างออกไปเมื่อได้เห็นสิ่งที่อยู่ในใจกลางค่ายกล
เขาจ้องมองไปที่กลางค่ายกลอย่างแน่วแน่ ด้วยสีหน้าตื่นเต้น
ซูเจา “มันคืออะไรกันแน่?”
เธอเข้าไปดูใกล้ ๆ และก็ตกใจเช่นกัน “ไม่จริงใช่ไหม?”
หนิงหนิงก็เห็นแล้ว ทุกคนที่อยู่หน้าจอต่างก็เห็นทั้งหมด
ภายในค่ายกล มีหมาป่าสีดำตัวหนึ่ง มันดูเหมือนถูกสิ่งที่มองไม่เห็นมัดไว้ ไม่สามารถขยับตัวได้ มันจึงนอนอยู่ในใจกลางค่ายกล
แม้ว่ารอบ ๆ จะเต็มไปด้วยผู้คน และว่าจะถูกจับได้ แต่หมาป่าตัวนี้ก็ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาแม้แต่น้อยอย่างที่สัตว์ทั่วไปมักจะเป็นเมื่อถูกจับ
ตรงกันข้าม มันกำลังใช้ดวงตาสีทองคู่นั้น มองสำรวจผู้มาเยือนอย่างเงียบ ๆ
ซูเจาสูดหายใจเข้าอย่างตกใจ “เขาถูกจับได้จริง ๆ เป็นไ
