้ว มันอาศัยช่วงเวลาที่ทุกคนยังไม่ทันตอบสนอง พุ่งตรงไปยังเจียงเจินที่อยู่ด้านในสุด ซึ่งดูเหมือนจะเป็นมนุษย์ที่อ่อนแอที่สุด
จี๋เสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ข้าง ๆ เจียงเจินตกใจจนต้องกรีดร้องออกมา
แต่เจียงเจินตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว ลุกขึ้นแล้วพยายามวิ่งถอยหลัง
แต่ถ้ำมีขนาดเล็กมาก หมีเพียงแค่ตะปบเบา ๆ เจียงเจินก็ถูกกดเท้าไว้ แล้วล้มลงทันที
เจียงเจินดิ้นรนอย่างสุดชีวิต ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา
“อย่ากินฉัน กินเธอคนนั้นเถอะ!”
เธอชี้ไปที่เหลียงชิงฮวนที่อยู่ข้าง ๆ อย่างสุ่ม ๆ
เหลียงชิงฮวนที่กำลังยืนนิ่ง ถูกชี้แบบไม่ทันตั้งตัว ก็ตกตะลึงไปเลย
“เจินเจิน! ทำอะไรของเธอน่ะ!” เธอกรีดร้อง
น่าเสียดายที่หมีไม่เข้าใจภาษามนุษย์ มันทำได้เพียงใช้สัญชาตญาณรับรู้ว่าใครคือคนที่กลัวมันที่สุด ซึ่งก็คือเด็กสาวที่มันกำลังจับตัวไว้ในตอนนี้
หมีส่งเสียงคำรามต่ำ อ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยเลือด แล้วพุ่งเข้าหาลำคอของเจียงเจินเตรียมจะกัด
เจียงเจินกรีดร้อง ตาพลิกกลับ และหมดสติไปด้วยความกลัว
ในตอนนั้นเอง แสงไฟสว่างจ้าก็ลุกโชนขึ้นจากด้านหลังของหมี
หมีตกใจสะดุ้ง พอหันหน้ามาก็เห็นตัวเองถูกไฟล้อมรอบ
เปลวไฟเหล่านั้นลอยอยู่ตรงหน้าหมีเป็นก้อน ๆ
เจียงฉือซิงกำยันต์ที่ยังใช้ไม่หมดไว้แน่นในมือ เขาโยนทั้งหมดไปที่หมี
ยันต์กลายเป็นลูกไฟกลางอากาศ แล้วบินตรงเข้าใส่หมี
มันตกใจกลัว และทิ้งเจียงเจินทันที
มันวิ่งหนีเปลวไฟ ออกจากถ้ำไปอย่างไม่คิดชีวิต
ลูกไ
